دفتر شعر
۵۴ شعر در این دفتر
الا ای یار فرزانه بیا با ما به میخانهچو مردان باش مستانه بکن با جام پیمانه
یقین دانم درین عالم که لا معبود الا ھُوولا موجود فی الکونین لا مقصود الا ھُو
دل را ز درد دوری صد وجه بیقراریآرام گر نیابم، فریاد گریه زاری
کفر اول می شناسد هر کسیلیک ثانی کفر کی داند کسی
خدایا کن تو بر من مهربانیکه جز تو نیست دردم را، تو دانی
از من هزار من شد هی هی هزارهی هیهی هی هزار از من از من هزار هی هی