دفتر شعر
۳۳ شعر در این دفتر
شمارهٔ ۲۴
سر زیر پا نهاده چه شطار میرویم
شمارهٔ ۲۵
ز آن بیش عمر خود تو به غفلت بمگذاران
شمارهٔ ۲۶
راستی بتوان شنود آخر هم از ناراستی
شمارهٔ ۲۷
داغ آن برجگر نداشتمی
شمارهٔ ۲۸
غدر و مکر جهان نمیدانی
شمارهٔ ۲۹
سحری به کوی آن بت گذری کن ار توانی
شمارهٔ ۳۰
بر کن دل از این جهان فانی
شمارهٔ ۳۱
کای روح پاک مرتع حیوان چه میکنی؟
شمارهٔ ۳۲
ورنه به شوخ چشمی با عشق کی بر آیی