دفتر شعر
۱۴۱۲ شعر در این دفتر
ای دوست بگو که چیست رایتتا کی بکشم جفا برایت
به رویت اشتیاقم بی نهایتبود گر سویم اندازی عنایت
چرا با ما چنینی بی عنایتمکن جوری به جانم بی نهایت
ای حریم حرم کعبهٔ دلها رویتهستم آشفته به روی گل تو چون مویت
قسم خوردم نگارینا به رویتپس آنگه بر دو زلف و خال و مویت
بجز خیال تو در چشم ما نیاید هیچبجز وصال تو در عالمم نباید هیچ
بر دست پیچ آن سر زلفین پیچ پیچهیچست آن دهان تو دل را منه به هیچ
چرا به کار من ای جان وفا نکردی هیچبه حال خسته دلان جز جفا نکردی هیچ
کار عالم همه هیچست چو هیچست به هیچزینهار ای دل سرگشته که در هیچ مپیچ
بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوحکه تا ز خوف بیاسایدم زمانی روح
چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شادجهان کنی دگر از وصل خویشتن آباد
همه کامیت از عالم روا بادهمه بر مسند شاهیت جا باد
دلارام مرا یارب بقا بادهمه میل دلش سوی وفا باد
ای مردمک دیده تا کی کنی این بیدادخون جگرم ریزی از دیده که شرمت باد
یار ما شبهای تاری بر تو همچون روز بادسال و ماه و هفته و روزت به از نوروز باد
تا جهان باشد به کام پادشه هر روز باددایماً بر دشمنان خویشتن پیروز باد
از کجا آمد این مبارکبادکه جهانی فدای جانش باد
اگر دمی ز تو بویی به من رساند بادهزار جان و جهانم فدای آن دم باد
شبت به صبح سعادت همیشه مقرون باددو چشم دشمن جاهت همیشه پُر خون باد
خدایت ناصر و یارت معین بادبه سر تا پای تو صد آفرین باد
شهریارا جهان به کام تو بادهر دو گیتی ز جان غلام تو باد
تا جهان باشد به کام و رای میرانشاه باددر میان انجمن بر جمله میران شاه باد
ای همچو عید روی تو عیدت خجسته بادخصمت به بند شدّت ایام بسته باد
هیچ کس در غم ایام چو من خوار مباداینچنین خسته جگر بی دل و بی یار مباد