دفتر شعر
۶۲ شعر در این دفتر
من ببال کبریا در اوج وحدت می پرمبشنو آواز ملایک از طنین شهپرم
الا ای جعد چین بر چین مشکین کمند افکنگرفته آفتابت جیب و ماه و مشتری دامن
قرطه ی رز چاک زد لعبت سیمین بدناشک ملمع فشاند شمع مرصع لگن
وقت صبحم گذر افتاد بر اطراف چمنبا بتی ماه رخ سنگدل سیم بدن
آن چیست عکس بیرق زرین آسمانیا برق تیغ خسرو کیخسرو آستان
ای پیکر منور محرور خوی چکانثعبان آتشین دم روئینه استخوان
چون سرخ گل بر آمد ازین سبز بوستانآفاق شد ز مرغ سحر خوان پر از فغان
زهی از درت آسمان را وظیفهگرفته ز دست تو دریا وظیفه
بنوروزی بیا یارا بیارا اشتر و حجرهکه آرایند از بهر تماشا اشتر و حجره
فکند سبزه ز هر سو هزار زیلوچهکشید بر لب هر جویبار زیلوچه
ای آب نزد کلک تو تیغ اکاسرهوی خاک پیش کاخ تو قصر قیاصره
ای فلک را شمسه ی سقف شبستان یافتهوی ملک را طایر طرف گلستان یافته
ای خط سبز ترا عنبر و ریحان بندهدرج یاقوت ترا لؤلؤ و مرجان بنده
الا ای لعبت قدسی بیار آن راح ریحانیکه با روح القدس ما را سماعی هست روحانی