دفتر شعر
۲۹۹ شعر در این دفتر
دوش برطرف چمن گلبانک می زد بلبلیمی فکند از ناله هر دم در گلستان غلغلی
خوشا وقتی که از بستانسرائیبر آید نغمه ی دستانسرائی
راه بی پایان عشقت را نیابم منزلیقلزم پر شور شوقت را نبینیم ساحلی
جان پرورم گهی که تو جانان من شویجاوید زنده مانم اگر جان من شوی
خوشا شراب محبت ز ساغر ازلیقدح به روی صبوحی کشان لم یزلی
تو چون قربان نمی گردی کجا همکیش ما باشیبترک خویش و بیگانه بگو تا خویش ما باشی
تشنهام تا به کی آخر بده آبی ساقیفی حشای أضطرمتُ نایرة إلا شواق
زُر أرض دار سُعدی یا بارق الغوادیطُف حول ربع سُلمی یا دارع البوادی
یا ملولاً عن سلامی أنت فی الدنیا مرا میکلما أعرضت عنی زدت شوقاً فی غرامی
یا من الیک میلی قف ساعة قبیلیبالدمع بل ذیلی هذا نصیب لیلی
یا من قریرة مقلتی لقیاک غایة منیتیتذ کار و صلک بهجتی هذا نصیبی لیلتی