دفتر شعر
۱۵۲ شعر در این دفتر
یارب گره غفلتم از دل بگشایگرد هوسم ز چهره جان بزدای
رفتی رفتی ز پیشم ای جان رفتیچون صبح طرب ز شام هجران رفتی
هر دل که نداشت نور دانشمندیاز زهد و ریاضتش نشد خرسندی
ای آنکه دو لب به نشئه مل داریشیرین دهنی چون غنچه گل داری
لطف و کرم و طبع وفاجو داریهر چیز که داری همه نیکو داری
تا کی فیّاض ترک مستی تا کی!زاهد چو نیی تو، بتپرستی تا کی!
تا کی هدف بوده و نابوده شویترسم در زیر بار فرسوده شوی
ای آنکه به چهره کمتر از باغ نییدر دل سیهی چو لالهٔ داغ نیی