دفتر شعر
۳۶۶ شعر در این دفتر
سر راهون نشینم تا ته یاییدر شادی به روی مو گشایی
شُوِ تارت بوینم خواهش از پیشده کون و مکان از خلقت حی
ته که نازنده بالا دلرباییته که بی سرمه چشمان سرمه سایی
عزیزان از غم و درد جداییبه چشمانم نمانده روشنائی
مو هر شام و سحر گریم به کوییکه جاری سازم از هر دیده جویی
ز کشت خاطرم جز غم نروییز باغم جز گل ماتم نرویی
بلا بی دل خدایا دل بلا بیگنه چشمان کر و دل مبتلا بی
غم عالم نصیب جان ما بیبه دور ما فراغت کیمیا بی
وای آن روزی که قاضی مان خدا بیبه میزان و صراطم ماجرا بی
صفاهونم صفاهونم چه جا بیکه هر یاری گرفتم بیوفا بی
عاشق اون به که دایم در بلا بیایوبآسا به کرمون مبتلا بی
به دام دلبری دل مبتلا بیکه هجرانش بلا وصلش بلا بی
جهان بیوفا زندان ما بیخار غم قسمت دامان ما بی
بسوی باغ و بستان لاله وابیهمه موها مثال ژاله وا بی
ز مشک چین سیهتر سنبلت بیهزاران دل به قید کاکلت بی
به دریای غمت دل غوطهور بیمرا داغ فراقت بر جگر بی
مدامم دل به راه و دیده تر بیجام عیشم از خون جگر بی
ز آهم هفت گردون پر شرر بیاگر آوا کرُم خون جگر بی
خوشا آندل که از خود بیخبر بیندونه در سفر یا در حضر بی
روزم از شو شُوَم از روز بتر بیدل آشفتهام زیر و زبر بی
چه خوش بی مهربانی هر دو سر بیکه یک سر مهربانی دردسر بی
مدامم دل پر از خون جگر بیمدامم جان حزین بی، دیده تر بی
دل از دست غمت زیر و زبر بیدو چشمانم پُر از خون جگر بی
هر آن باغی که نخلش سر به در بیمدامش باغبون خونین جگر بی