دفتر شعر
۱۰۱ شعر در این دفتر
شمارهٔ ۱
وامشب تنم از گریه به روز خویش است
شمارهٔ ۲
اینک بنگر چو طشت آتش لگنم
شمارهٔ ۳
کز کشتن و سوختن به جان آمدهام
شمارهٔ ۴
وز جان تن ناتوانِ من میسوزد
شمارهٔ ۵
کز آتش و از چشم پرآب است مرا
شمارهٔ ۶
جان بر سرِ من آتشِ سوزنده بود
شمارهٔ ۷
باکشتن روزم این همه سوز شب است
شمارهٔ ۸
سر میبینم فکنده در مفرشِ خویش
شمارهٔ ۹
وز آتش سوزنده تن آسان نرهم
شمارهٔ ۱۰
بود ای عجب از آتش سرگشته که بود
شمارهٔ ۱۱
کز پرده ز بیم سوز بیرون افتاد
شمارهٔ ۱۲
در زیر نهاده شمعدان طشتی زر
شمارهٔ ۱۳
کاتش همه شب درون و بیرونم سوخت
شمارهٔ ۱۴
گاز از سرِکین سرافکند در قدمم
شمارهٔ ۱۵
آن اولیتر که با سررشته شوم
شمارهٔ ۱۶
تاکی دارم نهاده بر لب انگشت
شمارهٔ ۱۷
کوکس که به گازی ببُرد گردنِ من
شمارهٔ ۱۸
ننهم قدمی ز سوز بیرون باری
شمارهٔ ۱۹
بر پای بمانده به که تا سوزم خوش
شمارهٔ ۲۰
در شیب مرا مسوز چون بالا خواست
شمارهٔ ۲۱
تا آمدهام هست به رفتن رایم
شمارهٔ ۲۲
مومی که بود نقره چو قلبش بگداز
شمارهٔ ۲۳
به زانکه چو من به هر میان افتادن
شمارهٔ ۲۴
دل میسوزد که سخت شد سوختنم