دفتر شعر
۲۲۳۶ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۳
یا بر رخ خویش زعفران کشته‌امی
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۴
شادان بود آنجا که نژندش تو کنی
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۵
مردی گردی چو گرد مردان گردی
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۶
نوبت چو به ما رسد بهائی بنهی
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۷
از کعبهٔ وصل هردمی باز پسی
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۸
صد دریا را ز خویش کف زن کردی
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۹
وز طالع و بخت خویش شادی شادی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۰
گفتش که تو کمترین غلامان منی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۱
بگذاشته هر شهر به شهر آرائی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۲
در آب حیات عشق او چون ماهی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۳
مردی که خداش کاشکی ناوردی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۴
تو مرغ کجائی که چنین خوشحالی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۵
خیره است نظر در تو و با تو نظری
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۶
وز ما تو چنین کشیده دامن تا کی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۷
کاری که منت دهم نورزی چکنی
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸
شاید که بهر سخن ز من نازاری
رباعی شمارهٔ ۱۹۵۹
من مرده بدم ز زندگانم کردی
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۰
من جان جنیدستم و سری سقطی
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۱
مقصود از این عمر خرابم تو بسی
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۲
در عشق تو عالمی به هم برزدمی
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۳
دریا صفتی عجایبی سیم‌بری
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۴
می‌نالیدم ترانهٔ کاسه‌گری
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۵
پس مانده بدم از همه پیشم کردی
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۶
این عالم را چو ذره بر هم زنمی