دفتر شعر
۲۲۳۶ شعر در این دفتر
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۷
گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۸
در دیده وطن ساخت ز نیکو گهری
رباعی شمارهٔ ۱۹۶۹
زیبائی مرد هست در تنهائی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۰
از عام ببر که خاص آن مائی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۱
ور خوانده روی تو محرم آن دم باشی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۲
استاد تو در نقش تو حیران بودی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۳
یا بر سر من یار دگر بگزیدی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴
ناگاه بریدند سرم در هوسی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۵
هم من منم و هم تو توی هم تو منی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶
از شاخ درخت بگسلی خس باشی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۷
احسنت زهی طراوت و رواقی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۸
وآنگه مه را قرینِ شاهی کردی
رباعی شمارهٔ ۱۹۷۹
صد نقش، تو بر گلشنِ خوش‌بوی زنی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۰
من عاشق را پیرهنی فرمایی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۱
بنیادِ هزار عاقبت را بِکَنی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۲
چون نورِ مهی که بر زمین می‌افتی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۳
تا از دمِ خویش، گردنِ غم نزنی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۴
تا عاشق آنی که فروداشت کُنی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۵
آن یارِ وفادار کجا شد باری؟
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۶
هرکس هنری دارد و هرکس کاری
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۷
احوال همی‌پرسی و خود می‌دانی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۸
دو گوش کشان همچو کمانم کردی
رباعی شمارهٔ ۱۹۸۹
هم جان سوی جانانْت رساند روزی
رباعی شمارهٔ ۱۹۹۰
چون مست شَوی باز رهی از هستی