رباعی شمارهٔ ۱۹۸۲
اندازهٔ متن
هرشب که به بنده هم نشین می افتی
چون نور مهی که بر زمین می افتی
من بنده چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و این چنین می افتی
۴ سطر
هرشب که به بنده هم نشین می افتی
چون نور مهی که بر زمین می افتی
من بنده چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و این چنین می افتی