ناهید
جلال الدین محمد مولوی

هرشب که به بنده هم‌نشین می‌افتی

رباعی شمارهٔ ۱۹۸۲

رباعیات

اندازهٔ متن۲

هرشب که به بنده هم‌نشین می‌افتی

چون نورِ مهی که بر زمین می‌افتی

من بندهٔ چشمِ مستِ پُرخوابِ توام

آن‌دم که چنان و این‌چنین می‌افتی

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.

از همین دفتر

بعد از این شعر

وقتی دلت شنیدن می‌خواهد

از کتاب‌های صوتی منتشرشده در ناهید، با دست‌کم یک قسمت رایگان برای شنیدن.

اگر خواستی قسمت‌های ویژه را ادامه بدهی، اشتراک‌ها را ببین.

همهٔ شعرها