دفتر شعر
۶۹۹۵ شعر در این دفتر
خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشدکه در بهشت بود هر که در خیال تو باشد
به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آیدزبان مار ز خاک سخن گزیده بر آید
مباد روی تو از پرده حجاب بر آیدقیامت است چو از مغرب آفتاب بر آید
دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید
بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید
آتش عشق تو چون زبانه برآرداز دل سنگ آه عاشقانه برآرد
رتبه خال تو مشک ناب نداردنقطه شک حسن انتخاب ندارد
در دل ما بخت سبز بارندارددانه ما زنگ نوبهار ندارد
قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد
دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد
مستی ما از می شبانه نباشدمطرب ما از برون خانه نباشد
عشق مقید به خط وخال نگرددرهزن مرغان قدس دانه نباشد
غنچه مستور از نقاب برآمدگل ز پریخانه حجاب برآمد
از کمرش کام دل چگونه برآیدخردشودشیشه ای که برکمرآید
چون مه روی تو از حجاب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید
سری راکه سودا ز سامان برآردبه یوسف سراز یک گریبان برآرد
دل صاف پروای محشر نداردکه دریاغم از دامن ترندارد
چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
دل از خاکساری بهشت خدا شدز گرد یتیمی گهر بی بها شد
چه گل از خودآن مرده دل چیده باشدکه زخمی به درویش نخندیده باشد
نشاط جهان را بقایی نباشدگل رنگ وبورا وفایی نباشد
سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند