دفتر شعر

رباعیات از ازرقی هروی

۱۰۸ شعر در این دفتر

ای تو تبتی مشک و حسودت زرغُنج

شمارهٔ ۲۵

با بور تو رخش پور دستان خرمُنج

گر شاه سه شش خواست سه یک زخم افتاد

شمارهٔ ۲۶

زنهار مگو که کعبتین داد نداد

رباعیات۱ بازدید

مر جاه ترا بلندی جوزا باد

شمارهٔ ۲۷

درگاه ترا سیاست دریا بود

در عشق تو چشمم از جهان دوخته باد

شمارهٔ ۲۸

وز مهر تو جان چو مهر افروخته باد

یزدان خرد و کمال راه تو نهاد

شمارهٔ ۲۹

اجرام سپهر نیک خواه تو نهاد

گم بوده، ز تو جنت و کوثر یابد

شمارهٔ ۳۰

شاخ خرد از فکرت تو بر یابد

نی مهر تو در هیچ نگین می‌گنجد

شمارهٔ ۳۱

نی مهر تو در جان حزین می‌گنجد

مادح ز عطای تو توانگر گردد

شمارهٔ ۳۲

فکرت ز سخای تو مدبر گردد

هر روز بتم با دگری پیوندد

شمارهٔ ۳۳

با وی گوید حدیث و با وی خندد

فردا علم عشق برون خواهم زد

شمارهٔ ۳۴

لاف از تو و خود نگر که چون خواهم زد

ای مه، به کف ابر زبون خواهی شد

شمارهٔ ۳۵

وی برگ سمن، بنفشه‌گون خواهی شد

بیهوده بر آزار من، ای سرو بلند

شمارهٔ ۳۶

تیغت شُستی به خون و خوردی سوگند

هر گه که بخندد آن نگار دلبند

شمارهٔ ۳۷

از نقطۀ یاقوت فرو ریزد قند

پیچیدن افعی به کمندت ماند

شمارهٔ ۳۸

آتش به سنان دیو بندت ماند

رباعیات۱ بازدید

نوروز شکفته از لقای تو برند

شمارهٔ ۳۹

فردوس خجسته از رضای تو برند

عشق تو مرا از دل و از جان برکند

شمارهٔ ۴۰

سودای توام ز خان و از مان برکند

عشق تو ز هر دل آشیانی نکند

شمارهٔ ۴۱

در تن جهد و ز بیم جانی نکند

آن دل، که به بند عشق کس بسته نبود

شمارهٔ ۴۲

عشق تو بیامد و ببست و بربود

ای شاه، جهان زود به کام تو شود

شمارهٔ ۴۳

دینار و درم زود به نام تو شود

چون قفل نشاط را شود باغ کلید

شمارهٔ ۴۴

از ساعد گل برون جهد جام نبید

گر نعل سمند تو بر آهن ساید

شمارهٔ ۴۵

زو چشمۀ خضر در زمان بگشاید

مرد آنکه شدن را بشتاب آراید

شمارهٔ ۴۶

نه همچو زنان رخ بخضاب آراید

از خاک چمن بوی سمن می‌آید

شمارهٔ ۴۷

وز ابر طراوتی به تن می‌آید

چون لعل کند سنان سر از خون جگر

شمارهٔ ۴۸

وز تیغ کبود تو بجنبد گوهر