دفتر شعر

رباعیات از ازرقی هروی

۱۰۸ شعر در این دفتر

بر جاه تو، ای خواجه شود هر عیال

شمارهٔ ۷۳

بر لوح قلم رفت بدین فرخ فال

با زور تو، ای عالم احسان و کرم

شمارهٔ ۷۴

بر رای تو موقوف شود شغل عجم

بر دیده خیال دوست بنگاشته‌ام

شمارهٔ ۷۵

بس دیده بر این خیال بگماشته‌ام

در شهر هری عاشق زار تو منم

شمارهٔ ۷۶

با عشق تو یار پایدار تو منم

در دیدهٔ دل جلوه‌گرت می‌بینم

شمارهٔ ۷۷

هر لحظه به شکل دگرت می‌بینم

رباعیات۱ بازدید

بر تیغ بلاهای تو تا پاک شوم

شمارهٔ ۷۸

با زهر سخن های تو تریاک شوم

چون پیش دل این هجر به ناکامه نهم

شمارهٔ ۷۹

پروین ز سرشک دیده بر جامه نهم

بیجادۀ لولوی تو سیم اندر میم

شمارهٔ ۸۰

بازیدن عشق تو امید اندر بیم

زآن بر دو لبت ز بوسه مرزوق نیَم

شمارهٔ ۸۱

کز حسن و جمال چون تو ممشوق نیَم

ای آنکه تویی نور دل و شمع روان

شمارهٔ ۸۲

تا بی خبرم از تو، نه پیدا نه نهان

این نافرمان دل، ار پذیرد فرمان

شمارهٔ ۸۳

دشواری منِ خوار شود، سخت آسان

ای عادت تو به وعده صادق بودن

شمارهٔ ۸۴

وی سیرت تو یار موافق بودن

ناشاد مرا، ای بت نوشاد، مکن

شمارهٔ ۸۵

از داد خدا بترس و بیداد مکن

ای برده فراق تو فراغ دل من

شمارهٔ ۸۶

خالی ز گل و مل تو باغ دل من

ای کرده به بی وفایی آهنگ، مرو

شمارهٔ ۸۷

باری سخنی ز بهر مردان بشنو

بر عاج بُناگوش چو سیم و خز تو

شمارهٔ ۸۸

آغاز همی کند خط دل‌گز تو

گفتم بکنم دو دست کوتاه از تو

شمارهٔ ۸۹

دل برکنم، ای صنم، به یک راه از تو

هر چند به دردم از دل محکمِ تو

شمارهٔ ۹۰

گیرم که‌م جان و دل، نگیرم کمِ تو

تا بود ز روی مهر لاف من و تو

شمارهٔ ۹۱

در خواب ندید کس خلاف من و تو

ای همت من رسیده پاک از پی تو

شمارهٔ ۹۲

در چشم خرد فکنده خاک از پی تو

ای فخر زمانه را ز پیوندی تو

شمارهٔ ۹۳

آدم شده محتشم ز فرزندی تو

دل تنگم از آن جهان پیوسته

شمارهٔ ۹۴

.......................................

از جور و ستیز تو به هر بیهده‌ای

شمارهٔ ۹۵

در هر نفس از سینه بر آرم سُده‌ای

ای شمع، که پیش نور دود آوردی

شمارهٔ ۹۶

یعنی خط اگرچه خوش نبود آوردی