گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۴

چه خیره می‌نگری در رخ من ای برنامگر که در رخمست آیتی از آن سودا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۵

بپخته است خدا بهر صوفیان حلواکه حلقه حلقه نشستند و در میان حلوا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۶

برفت یار من و یادگار ماند مرارخ معصفر و چشم پرآب و وااسفا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۷

به جان پاک تو ای معدن سخا و وفاکه صبر نیست مرا بی‌تو ای عزیز بیا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۸

بیار آن که قرین را سوی قرین کشدافرشته را ز فلک جانب زمین کشدا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۹

شراب داد خدا مر مرا تو را سرکاچو قسمتست چه جنگست مر مرا و تو را

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۰

ز سوز شوق دل من همی‌زند عللاکه بوک دررسدش از جناب وصل صلا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۱

سبکتری تو از آن دم که می‌رسد ز صباز دم زدن نشود سیر و مانده کس جانا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۲

چو عشق را تو ندانی بپرس از شب‌هابپرس از رخ زرد و ز خشکی لب‌ها

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۳

کجاست ساقی جان تا به هم زند ما رابروبد از دل ما فکر دی و فردا را

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۴

ز جام ساقی باقی چو خورده‌ای تو دلاکه لحظه لحظه برآری ز عربده عللا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۵

مرا بدید و نپرسید آن نگار چراترش ترش بگذشت از دریچه یار چرا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۶

مبارکی که بود در همه عروسی‌هادر این عروسی ما باد ای خدا تنها

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۷

یار ما دلدار ما، عالم اسرار مایوسف دیدار ما، رونق بازار ما

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۸

هله ای کیا نفسی بیادر عیش را سره برگشا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۳۹

کرانی ندارد بیابان ماقراری ندارد دل و جان ما

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۰

تو جان و جهانی کریما مراچه جان و جهان از کجا تا کجا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۱

نرد کف تو بردست مراشیر غم تو خوردست مرا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۲

خیک دل ما مشک تن ماخوش نازکنان بر پشت سقا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۳

بگشا در بیا درآ که مبا عیش بی‌شمابه حق چشم مست تو که توی چشمه وفا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۴

چه شدی گر تو همچو من شدییی عاشق ای فتاهمه روز اندر آن جنون همه شب اندر این بکا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۵

از برای صلاح مجنون رابازخوان ای حکیم افسون را

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۶

صد دهل می‌زنند در دل مابانگ آن بشنویم ما فردا

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۴۷

بانگ تسبیح بشنو از بالاپس تو هم سبح اسمه الاعلی