شعرِ فارسی

بخش ۲۰۷ - پیغام فرستادن قباد کاوه به نزدیک کوش

چنین گفت کای بدتن بدنژادکه چون تو بدی خود ز مادر نزاد

بخش ۲۰۸ - رزم کردن کوش با قباد و پیروزی قباد

گزین کرد کوش از سپه صد هزارزره پوش و رزم آزموده سوار

بخش ۲۰۹ - نامهٔ قباد نزدیک شاه فریدون به فتح

همان شب یکی نامه فرمود گفتکه با شاه فر مهی باد جفت

بخش ۲۱۰ - نامهٔ کوش به شاه مکران و سپاه خواستن

شب آمد طلایه برون کرد کوشنبیسنده ای خواست بسیار هوش

بخش ۲۱۱ - جنگ تن به تن قباد با کوش

چو خورشید بر زد سر از برج گاوخروشان همی بر هوا شد چکاو

بخش ۲۱۲ - پیروزی قباد بر کوش

سپیده دمان رزم را ساز کردتبیره خروشیدن آغاز کرد

بخش ۲۱۳ - داستان کوش با ایرانیان

فرستاد پیغام نزد قبادکه گردنده گردون تو را داد داد

بخش ۲۱۴ - آمدن سپاه مکران و چین به نزدیک کوش

دگر ماه بگذشت بی رزم و کینبرآسوده از خون گردان زمین

بخش ۲۱۶ - پیروزی کوش و بیهوش شدن قباد و بازگشت ایرانیان

به هنگام شب کوش را با قبادبرآن رزمگه آشنایی فتاد

بس ای غلام بدیع الجمال شیرین کار

قطعه شمارهٔ ۱۱

که سوز عشق تو انداخت در جهان آتش

بخش ۲۱۷ - چینیان و مکرانیان در پی گریختگان و پیروزی ایرانیان بر آنان

سوی رزم شد کوش چون روز بودکه بر دشمنان دوش پیروز بود

بخش ۲۱۸ - به هوش آمدن قباد و سرزنش سپاه

قباد سپهبد چو آمد به هوشبرآورد با لشکر خویش جوش

بخش ۲۱۹ - گفتگوی فریدون با قباد دربارهٔ کوش

چو نزدیک آمل رسید آن سپاهگروهی برفتند نزدیک شاه

بخش ۲۲۰ - رفتن نستوه به جنگ کنعان پسر کوش

فریدون ز گفتار او گشت شاددلش تازه تر گشت و رخ بر گشاد

بخش ۲۲۱ - اندر فرزندان کنعان: کوش و نمرود

پسر داشت کنعان یکی کوش نامبه مردی همانا رسیده تمام

بخش ۲۲۲ - بازگشت به سرگذشت کوش رفتن کوش با ماوراءالنهر و خاور

بر این داستان دگر دار گوشنگه کن به کردار و بازار کوش

بخش ۲۲۳ - ساختن شهر کوشان و قرار دادن پیکر کوش در آن

خوش آمدش بنشست بر کوه ژرفپس افگند از آن شهر سنگی شگرف

بخش ۲۲۴ - بازگشت کوش به مکران و کشتن شاه مکران

وز آن جا سپه سوی مکران کشیدچو آگاهی از وی به مکران رسید

بخش ۲۲۵ - فرستادن جاسوسان به دربار فریدون

وز آنجا سوی شهر خمدان کشیدهمی برتر از خویشتن کس ندید

بخش ۲۲۶ - عشق کوش به نگارین و کشتن او

به خودکامگی شاه بر تخت شدبه کار زمان دلش پردخت شد

آن پریروی که از مرد و زن و پیر و جوان

قطعه شمارهٔ ۱۲

هر که بینی دم صاحبنظری می زندش

بخش ۲۲۷ - پشیمانی کوش از کشتن نگارین

جهان را چو شعر سیه چاک شدز می مغز بی هوش و بی باک شد

بخش ۲۲۸ - بازگشت جاسوس کوش از ایران

سواری که از چین فرستاده بودبه ایران و پندش بسی داده بود

بخش ۲۲۹ - کوش دعوی خدایی می‌کند

از آن ایمنی راه کشی گرفتمی و رامش و رای خوشی گرفت