گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۲

چه باده بود که در دور از بگه دادیکه می‌شکافد دور زمانه از شادی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۳

ز قیل و قال تو گر خلق بو نبردندیز حسرت و ز فراقت همه بمردندی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۴

منم که کار ندارم به غیر بی‌کاریدلم ز کار زمانه گرفت بیزاری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۵

بیا بیا که نیابی چو ما دگر یاریچو ما به هر دو جهان خود کجاست دلداری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۶

خورانمت می جان تا دگر تو غم نخوریچه جای غم که ز هر شادمان گرو ببری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۷

اگر ز حلقه این عاشقان کران گیریدلت بمیرد و خوی فسردگان گیری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۸

ز بامداد درآورد دلبرم جامیبه ناشتاب چشانید خام را خامی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۵۹

چه باک دارد عاشق ز ننگ و بدنامیکه عشق سلطنت است و کمال و خودکامی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۰

نهان شدند معانی ز یار بی‌معنیکجا روم که نروید به پیش من دیوی ؟

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۱

اگر تو یار نداری چرا طلب نکنیوگر به یار رسیدی چرا طرب نکنی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۲

اگر تو مست شرابی چرا حشر نکنیوگر شراب نداری چرا خبر نکنی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۳

به هر دلی که درآیی چو عشق بنشینیبجوشد از تک دل چشمه چشمه شیرینی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۴

ز بامداد دلم می‌پرد به سوداییچو وام دار مرا می‌کند تقاضایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۵

شدم به سوی چه آب همچو سقاییبرآمد از تک چه یوسفی معلایی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۶

رسید ترکم با چهره‌های گل وردیبگفتمش چه شد آن عهد گفت اول وردی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۷

تو در عقیله ترتیب کفش و دستاریچگونه رطل گران خوار را به دست آری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۸

فرست باده جان را به رسم دلداریبدان نشان که مرا بی‌نشان همی‌داری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۶۹

نگاهبان دو دیده‌ست چشم دلدارینگاه دار نظر از رخ دگر یاری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۷۰

اگر به خشم شود چرخ هفتم از تو بریبه جان من که نترسی و هیچ غم نخوری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۷۱

دلا همای وصالی بپر چرا نپریتو را کسی نشناسد نه آدمی نه پری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۷۲

به من نگر که به جز من به هر کی درنگرییقین شود که ز عشق خدای بی‌خبری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۷۳

بیا بیا که پشیمان شوی از این دوریبیا به دعوت شیرین ما چه می‌شوری

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۷۴

مسلم آمد یار مرا دل افروزیچه عشق داد مرا فضل حق زهی روزی

مولانا

غزل شمارهٔ ۳۰۷۵

بیا بیا که تو از نادرات ایامیبرادری پدری مادری دلارامی