گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۳۳

می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسدبی‌هوش شده است تا به هوش تو رسد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۳۴

می‌گوید عشق هرکه جان پیش کشدصد جان و هزار جان عوض بیش کشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۳۵

نی آب روان ز ماهیان سیر شودنی ماهی از آن آب روان سیر شود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۳۶

گر راه روی راه برت بگشایندور نیست شوی به هستیت بگرایند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۳۷

و هو معکم از او خبر می‌آیددر سینه از این خبر شرر می‌آید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۳۸

هان ای دل خسته وقت مرهم آمدخوش خوش نفسی بزن که آن دم آمد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۳۹

هر جا به جهان تخم وفا برکارندآن تخم ز خرمنگه ما می‌آ رند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۰

هر چند دلم رضا او می‌جویداو از سر شمشیر سخن می‌گوید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۱

هرچیز که بسیار شود خوار شودگر خوار شود به خانهٔ پار شود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۲

هر دل که بسوی دلربائی نرودوالله که به جز سوی فنائی نرود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۳

هر روز دلم نو شکری نوش کندکز ذوق گذشته‌ها فراموش کند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۴

هر شب که دل سپهر گلشن گرددعالم همه ساکن چو دل من گردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۵

هر شب که ز سودای تو نوبت بزنندآن شب همه جان شوند هرجا که تنند

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۶

هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بودیا مرگ بود به طبع یا خواب بود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۷

هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بودیا مرگ بود به طبع یا خواب بود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۸

هر قبض اثر علت اولی باشدصورت همه مقبول هیولی باشد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۴۹

هرگز حق صحبت قدیمت نبودواندیشهٔ این سیه گلیمت نبود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۵۰

هر کو بگشاده گرهی می‌بنددبر حال خود و حال جهان میخندد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۵۱

هر لحظه همی خوانمش از راه بعیدکو سورهٔ یوسف است و قرآن مجید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۵۲

هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگرددمیجوشد و صافش همه جان میگردد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۵۳

هر موی زلف او یکی جان داردما را چو سر زلف پریشان دارد

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۵۴

هستی اثری ز نرگس مست تو بودآب رخ نیستی هم از هست تو بود

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۵۵

هشدار که فضل حق بناگاه آیدناگاه آید بر دل آگاه آید

مولانا

رباعی شمارهٔ ۸۵۶

هل تا برود سرش به دیوار آیدسر بشکند و جامه به خون آلاید