گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۲۵

در عشق خلاصهٔ جنون از من خواهجان رفته و عقل سرنگون از من خواه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۲۶

دی از سر سودای تو من شوریدهرفتم به چمن جامه چو گل بدریده

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۲۷

روی تو نماز آمد و چشمت روزهوین هر دو کنند از لبت دریوزه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۲۸

زلف تو که یکروزم از او روشن نهبا خاک برآورد سرو با من نه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۲۹

سه چیز ز من ربوده‌ای بگزیدهصبر از دل و رنگ از رخ و خواب از دیده

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۰

صاحب‌نظران راست تحیر پیشهمر کوران را تفکر و اندیشه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۱

صحت که کُشد سقم و رنجوری بهزان جامه که سازی بستم عوری به

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۲

صوفی نشوی به فوطه و پشمینهنه پیر شوی ز صحبت دیرینه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۳

عشق غلب القلب و قد صار بهحتی فنی القلب بما جاربه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۴

فصلیست چو وصل دوست فرخنده شدهاز مردن تن چراغ دل زنده شده

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۵

گفتم چکنم گفت که ای بیچارهجمله چکنم بسازم آن یکباره

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۶

گفتم که توی می و منم پیمانهمن مرده‌ام و تو جانی و جانانه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۷

گفتم که ز عشقت شده‌ام دیوانهزنجیر ترا به خواب بینم یا نه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۸

گنجیست نهانه در زمین پوشیدهاز ملت کفر و اهل دین پوشیده

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۳۹

گیر ایدل من عنان آن شاهنشاهامشب بر من قنق شو ای روت چو ماه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۰

ما را می کهنه باید و دیرینهوز روز ازل تا بابد سیری نه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۱

ما مردانیم نشسته بر تنگ درهمائیم که شیر و گرگ بر ما گذره

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۲

مانندهٔ زنبیل بگیر این روزهتا روزه کند ترا به حق دریوزه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۳

مستم ز می عشق خراب افتادهبرخواسته دل از خور و خواب افتاده

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۴

من میگویم که گشت بیگاه ایماهمیگوید ماه ناگهانی بیگاه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۵

میخوردم باده بابت آشفتهخوابم بربود حال دل ناگفته

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۶

میدان فراخ و مرد میدانی نهاحوال جهان چنانکه میدانی نه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷

وه وه که به دیدار تو چونم تشنهچندانکه ببینمت فزونم تشنه

مولانا

رباعی شمارهٔ ۱۶۴۸

هین نوبت صبر آمد و ماه روزهروزی دو مگو ز کاسه و از کوزه