گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حافظ

غزل شمارهٔ ۹۶

دردِ ما را نیست درمان الغیاثهجرِ ما را نیست پایان الغیاث

حافظ

غزل شمارهٔ ۹۷

تویی که بر سرِ خوبانِ کشوری چون تاجسِزَد اگر همهٔ دلبران دَهَندَت باج

حافظ

غزل شمارهٔ ۹۸

اگر به مذهبِ تو خونِ عاشق است مُباحصلاحِ ما همه آن است کان تو راست صلاح

حافظ

غزل شمارهٔ ۹۹

دلِ من در هوایِ روی فَرُّخبُوَد آشفته همچون مویِ فَرُّخ

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۰

دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر بادگفتا شراب نوش و غمِ دل بِبَر ز یاد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۱

شراب و عیش نهان چیست؟ کارِ بی‌بنیادزدیم بر صفِ رندان و هر چه بادا باد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۲

دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد بادمن نیز دل به باد دهم، هر چه باد باد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۳

روز وصلِ دوستداران یاد بادیاد باد آن روزگاران، یاد باد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۴

جمالت آفتابِ هر نظر بادز خوبی رویِ خوبت خوب‌تر باد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۵

صوفی ار باده به اندازه خورَد نوشش بادور نه اندیشهٔ این کار فراموشش باد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۶

تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مبادوجود نازکت آزردهٔ گزند مباد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۷

حُسن تو همیشه در فزون بادرویت همه ساله لاله‌گون باد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۸

خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو بادساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۰۹

دیر است که دل‌دار پیامی نفرستادننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۰

پیرانه سَرَم عشقِ جوانی به سر افتادوان راز که در دل بِنَهفتم به درافتاد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۱

عکسِ رویِ تو چو در آینهٔ جام افتادعارف از خندهٔ مِی در طمعِ خام افتاد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۲

آن که رخسارِ تو را رنگِ گل و نسرین دادصبر و آرام توانَد به منِ مسکین داد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۳

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی دادکه تابِ من به جهان، طُرِّهٔ فلانی داد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۴

همایِ اوجِ سعادت به دامِ ما افتداگر تو را گذری بر مُقام ما افتد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۵

درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آردنهالِ دشمنی بَرکَن که رنج بی‌شمار آرد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۶

کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر داردمحقق است که او حاصل بصر دارد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۷

دل ما به دور رویت ز چمن فَراغ داردکه چو سرو پایبند است و چو لاله داغ دارد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۸

آن کس که به دست، جام داردسلطانیِ جَم، مُدام دارد

حافظ

غزل شمارهٔ ۱۱۹

دلی که غیب نمای است و جامِ جم داردز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟