گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
رحمان لایموت چو آن پادشاه رادید آن چنان کز او عمل الخیر لایفوت
به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاقبه پنج شخص عجب ملک فارس بود آباد
خسروا گوی فلک در خم چوگان تو شدساحت کون ومکان عرصهٔ میدان تو باد
دادگرا تو را فلک جرعه کش پیاله باددشمن دل سیاه تو غرقه به خون چو لاله باد
روح القدس آن سروش فرخبر قبهٔ طارم زبرجد
به سمع خواجه رسان ای ندیم وقتشناسبه خلوتی که در او اجنبی صبا باشد
شمهای از داستان عشق شورانگیز ماستاین حکایتها که از فرهاد و شیرین کردهاند
اعظم قوام دولت و دین آنکه بر درشاز بهر خاکبوس نمودی فلک سجود
دل مَنِه بر دُنیی و اسبابِ اوزآنکه از وی، کَس وفاداری ندید
بر سر بازار جانبازان منادی میزنندبشنوید ای ساکنان کوی رندی بشنوید
برادر خواجه عادل طاب مثواهپس از پنجاه و نه سال از حیاتش
بر تو خوانم، زِ دفترِ اخلاقآیتی در وفا و در بخشش
زآن حَبّهی خَضراخور، کَز رویِ سَبُکروحیهرکـاو بِخورَد یک جو، بر سیخ زَند سی مرغ
مجد دین سروَر و سلطان قضات اسماعیلکه زدی کلک زبان آورش از شرع نطق
بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گلهست تاریخ وفات شه مشکین کاکل
سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بختبادت اندر شهریاری، برقرار و بر دوام
سَروَرِ اَهلِ عَمایِم، شمعِ جمعِ انجمنصاحبِ صاحبقَران، خواجه قوامالدین حَسَن
دلا دیدی که آن فرزانه فرزندچه دید اندر خم این طاق رنگین
در این ظلمتسرا تا کی، به بوی دوست بنشینمگهی انگشت بر دندان، گهی سر بر سر زانو
ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آزوی مبرا ذات میمون اخترت از زرق و ریو
ساقیا پیمانه پر کن زانکه صاحب مجلستآرزو میبخشد و اسرار میدارد نگاه
به گوش جان رهی منهی ای ندا در دادز حضرت احدی لا اله الّا الله
به روز شنبهٔ سادس ز ماه ذی الحجّهبه سال هفتصد و شصت از جهان بشد ناگاه
به من سلام فرستاد دوستی امروزکه ای نتیجهٔ کلکت سواد بینایی