گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۲

در من این هست که صبرم ز نکورویان نیستزرق نفروشم و زهدی ننمایم کان نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۳

در من این هست که صبرم ز نکورویان نیستاز گل و لاله گزیرست و ز گل‌رویان نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۴

روز وصلم قرار دیدن نیستشب هجرانم آرمیدن نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۵

کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیستهیچ بازار چنین گرم که بازار تو نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۶

نه خود اندر زمین نظیر تو نیستکه قمر چون رخ منیر تو نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۷

دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیستخصم را پای گریز از سر میدان تو نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۸

چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیستچو زلف پرشکنش حلقهٔ فرنگی نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۹

خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ستدر بهشت است که هم‌خوابه حورالعینی‌ست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۰

دوش دور از رویت ای جان، جانم از غم تاب داشتابر چشمم بر رخ از سودای دل سیلآب داشت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۱

دوشم آن سنگ دل پریشان داشتیار دل برده دست بر جان داشت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۲

چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشتز ابر دیده کنارم به اشک تر می‌گشت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۳

خیال روی توام دوش در نظر می‌گشتوجود خسته‌ام از عشق بی‌خبر می‌گشت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۴

دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشتچو شمع زار و چو پروانه در به در می‌گشت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۵

آن را که میسر نشود صبر و قناعتباید که ببندد کمر خدمت و طاعت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۶

ای دیدنت آسایش و خندیدنت آفتگوی از همه خوبان بربودی به لطافت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۷

کیست آن لعبت خندان که پری وار برفتکه قرار از دل دیوانه به یک بار برفت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۸

عشق در دل ماند و یار از دست رفتدوستان دستی، که کار از دست رفت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۳۹

دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفتغمت از سر ننهم گر دلت از ما بگرفت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۴۰

چشمت چو تیغ غمزه خون‌خوار برگرفتبا عقل و هوش خلق به پیکار برگرفت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۴۱

هر که دلارام دید از دلش آرام رفتچشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۴۲

ای کسوت زیبایی بر قامت چالاکتزیبا نتواند دید الا نظر پاکت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۴۳

این که تو داری قیامتست نه قامتوین نه تبسم که معجزست و کرامت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۴۴

ای که رحمت می‌نیاید بر منتآفرین بر جان و رحمت بر تنت

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۴۵

آفرین خدای بر جانتکه چه شیرین لبست و دندانت