گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

غزل شمارهٔ ۹۸

گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوستاینک علی الصباح نظر بر جمال دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۹۹

صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوستای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۰

این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟تا جان و جامه بذل کنم بر پیام دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۱

ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوستبا ما مگو به‌جز سخنِ دل‌نشانِ دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۲

تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوستبوسی به کام دل ندهی بر دهان دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۳

ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوستبیا بیا که غلام توام بیا ای دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۴

مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوستهزار جان عزیزت فدای جان ای دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۵

آب حیات من است خاک سر کوی دوستگر دو جهان خرمیست ما و غم روی دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۶

شادی به روزگار گدایان کوی دوستبر خاک ره نشسته به امید روی دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۷

صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوستبوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۸

مرا خود با تو چیزی در میان هستو گر نه روی زیبا در جهان هست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۰۹

بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هستبگوی اگر گنهی رفت و گر خطایی هست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۰

هر چه در روی تو گویند به زیبایی هستوان چه در چشم تو از شوخی و رعنایی هست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۱

مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هستیا شب و روز به جز فکر توأم کاری هست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۲

زهی رفیق که با چون تو سروبالایی استکه از خدای بر او نعمتی و آلایی است

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۳

مرا از آن‌چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ستقرینِ دوست به هرجا که هست خوش‌جایی‌ست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۴

دردی‌ست درد عشق که هیچش طبیب نیستگر دردمند عشق بنالد غریب نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۵

کیست آن کَش سر پیوند تو در خاطر نیستیا نظر با تو ندارد مگرش ناظر نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۶

گر صبر دل از تو هست و گر نیستهم صبر که چارهٔ دگر نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۷

ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیستگر امید وصل باشد همچنان دشوار نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۸

جان ندارد هر که جانانیش نیستتنگ‌عیش‌ست آن که بستانیش نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۱۹

هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیستپنجه بر زورآوران انداختن فرهنگ نیست

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۰

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست؟طاقت بار فراق این همه ایامم نیست؟

سعدی

غزل شمارهٔ ۱۲۱

با فراقت چند سازم؟ برگ تنهاییم نیستدستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست