گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۱۸

آن سرو که گویند به بالای تو ماندهرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۱۹

کسی که روی تو دیده‌ست حال من داندکه هر که دل به تو پرداخت صبر نتواند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۰

دلم خیال تو را رهنمای می‌داندجز این طریق ندانم خدای می‌داند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۱

مجلس ما دگر امروز به بستان ماندعیش خلوت به تماشای گلستان ماند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۲

حسن تو دایم بدین قرار نماندمست تو جاوید در خمار نماند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۳

عیب جویانم حکایت پیش جانان گفته‌اندمن خود این پیدا همی‌گویم که پنهان گفته‌اند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۴

گلبنان پیرایه بر خود کرده‌اندبلبلان را در سماع آورده‌اند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۵

اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اندکآرام جان و انس دل و نور دیده‌اند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۶

درخت غنچه برآورد و بلبلان مستندجهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۷

آخر ای سنگدل سیم زنخدان تا چندتو ز ما فارغ و ما از تو پریشان تا چند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۸

کاروان می‌رود و بار سفر می‌بندندتا دگربار که بیند که به ما پیوندند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۲۹

پیش رویت دگران صورت بر دیوارندنه چنین صورت و معنی که تو داری دارند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۰

شاید این طلعت میمون که به فالش دارنددر دل اندیشه و در دیده خیالش دارند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۱

تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرندو گر ملول شوی صاحبی دگر گیرند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۲

دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزندهزار فتنه به هر گوشه‌ای برانگیزند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۳

روندگان مقیم از بلا نپرهیزندگرفتگان ارادت به جور نگریزند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۴

آفتاب از کوه سر بر می‌زندماهروی انگشت بر در می‌زند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۵

بلبلی بی‌دل نوایی می‌زندبادپیمایی هوایی می‌زند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۶

توانگران که به جنب سرای درویشندمروت است که هر وقت از او بیندیشند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۷

یار باید که هر چه یار کندبر مراد خود اختیار کند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۸

بخرام بالله تا صبا بیخ صنوبر برکندبرقع برافکن تا بهشت از حور زیور برکند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۳۹

کسی که روی تو بیند نگه به کس نکندز عشق سیر نباشد ز عیش بس نکند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۴۰

چه کند بنده که بر جور تحمل نکند؟دل اگر تنگ شود مهر تبدل نکند

سعدی

غزل شمارهٔ ۲۴۱

میل بین کان سروبالا می‌کندسرو بین کاهنگ صحرا می‌کند