گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۳۸

دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویشگرفته از سر مستی و عاشقی سر خویش

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۳۹

گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویشکاین منم با تو گرفته ره صحرا در پیش

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۰

هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیشمن بی‌کار گرفتار هوای دل خویش

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۱

گرم قبول کنی ور برانی از بر خویشنگردم از تو و گر خود فدا کنم سر خویش

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۲

یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویشای که دستی چرب داری پیشتر دیوار خویش

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۳

به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلمنخواند بر گل رویت چه جای بلبل باغ

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۴

ساقی بده آن شراب گلرنگمطرب بزن آن نوایْ بر چنگ

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۵

گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دلگل از خارم برآوردی و خار از پا و پا از گِل

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۶

مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبلکه احتمال ندارم ز دوستان ورقی گل

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۷

جزای آن که نگفتیم شکر روز وصالشب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۸

چشم خدا بر تو ای بدیع شمایلیار من و شمع جمع و شاه قبایل

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۴۹

بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبولمن گوش استماع ندارم. لمن یقول؟

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۰

من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغولمرا از آن چه که خدمت قبول یا نه قبول

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۱

نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغولدر سرای به هم‌کرده از خُروج و دُخول

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۲

جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدمصانع خدایی کاین وجود آورد بیرون از عدم

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۳

رفیق مهربان و یار همدمهمه کس دوست می‌دارند و من هم

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۴

وقت‌ها یک دم برآسودی تنمقال مولايَ لِطَرفي لا تَنَم

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۵

انتبه قبل السحر یا ذالمنامنوبت عشرت بزن پیش آر جام

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۶

چو بلبل سحری برگرفت نوبت بامز توبه خانه تنهایی آمدم بر بام

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۷

حکایت از لب شیرین دهان سیم اندامتفاوتی نکند گر دعا‌ست یا دشنام

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۸

زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلامخوش آمدی و علیک السلام و الاکرام

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۵۹

ساقیا می ده که مرغ صبح بامرخ نمود از بیضه زنگارفام

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۶۰

شمع بخواهد نشست بازنشین ای غلامروی تو دیدن به صبح روز نماید تمام

سعدی

غزل شمارهٔ ۳۶۱

ماه چنین کس ندید خوش سخن و کش خرامماه مبارک طلوع سرو قیامت قیام