گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۵۴

کس درنیامده‌ست بدین خوبی از دریدیگر نیاورد چو تو فرزند مادری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۵۵

گر برود به هر قدم در ره دیدنت سریمن نه حریف رفتنم از در تو به هر دری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۵۶

گر کنم در سر وفات سریسهل باشد زیان مختصری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۵۷

هرگز این صورت کند صورتگرییا چنین شاهد بود در کشوری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۵۸

هر نوبتم که در نظر ای ماه بگذریبار دوم ز بار نخستین نکوتری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۵۹

چون است حال بستان ای باد نوبهاریکز بلبلان برآمد فریاد بی‌قراری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۰

خبر از عیش ندارد که ندارد یاریدل نخوانند که صیدش نکند دلداری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۱

خوش بوَد یاری و یاری بر کنار سبزه زاریمهربانان روی بر هم وز حسودان بر کناری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۲

دو چشم مست تو برداشت رسم هشیاریو گر نه فتنه ندیدی به خواب بیداری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۳

عمری به بوی یاری کردیم انتظاریزآن انتظار ما را نگشود هیچ کاری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۴

مرا دلیست گرفتار عشق دلداریسمن بری صنمی گلرخی جفاکاری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۵

من از تو روی نپیچم گرم بیازاریکه خوش بود ز عزیزان تحمل خواری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۶

نه تو گفتی که به جای آرم و گفتم که نیاریعهد و پیمان و وفاداری و دلبندی و یاری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۷

اگر به تحفه جانان هزار جان آریمحقر است نشاید که بر زبان آری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۸

کس از این نمک ندارد که تو ای غلام داریدل ریش عاشقان را نمکی تمام داری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۶۹

حدیث یا شکر است آن که در دهان داریدوم به لطف نگویم که در جهان داری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۰

هرگز نبود سرو به بالا که تو دارییا مه به صفای رخ زیبا که تو داری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۱

تو اگر به حسن دعوی بکنی گواه داریکه جمال سرو بستان و کمال ماه داری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۲

این چه رفتار است کآرامیدن از من می‌بری؟هوشم از دل می‌ربایی عقلم از تن می‌بری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۳

تو در کمند نیفتاده‌ای و معذوریاز آن به قوت بازوی خویش مغروری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۴

ما بی تو به دل بر نزدیم آب صبوریچون سنگدلان دل بنهادیم به دوری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۵

هر سلطنت که خواهی می‌کن که دلپذیریدر دست خوبرویان دولت بود اسیری

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۶

اگر کلاله مشکین ز رخ براندازیکنند در قدمت عاشقان سراندازی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۷

امیدوارم اگر صد رهم بیندازیکه بار دیگرم از روی لطف بنوازی