گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۸

تو خود به صحبت امثال ما نپردازینظر به حال پریشان ما نیندازی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۷۹

تا کی ای آتش سودا به سرم برخیزی؟تا کی ای نالهٔ زار از جگرم برخیزی؟

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۰

گر درون سوخته‌ای با تو برآرد نفسیچه تفاوت کند اندر شکرستان مگسی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۱

همی‌زنم نفس سرد بر امید کسیکه یاد ناورد از من به سال‌ها نفسی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۲

یار گرفته‌ام بسی، چون تو ندیده‌ام کسیشمع چنین نیامده‌ست، از در هیچ مجلسی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۳

ما سپر انداختیم گر تو کمان می‌کشیگو دل ما خوش مباش گر تو بدین دلخوشی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۴

هرگز آن دل بنمیرد که تو جانش باشینیکبخت آن که تو در هر دو جهانش باشی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۵

اگر تو پرده بر این زلف و رخ نمی‌پوشیبه هتک پرده صاحب دلان همی‌کوشی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۶

به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقیبه صد دفتر نشاید گفت حسب‌الحال مشتاقی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۷

به قلم راست نیاید صفت مشتاقیسادَتی اِحْتَرقَ القَلْبُ مِنَ الاَشْواقِ

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۸

عمرم به آخر آمد عشقم هنوز باقیوز می چنان نه مستم کز عشق روی ساقی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۸۹

دل دیوانگیم هست و سر ناباکیکه نه کاریست شکیبایی و اندهناکی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۰

عشق جانان در جهان هرگز نبودی کاشکییا چو بود اندر دلم کمتر فزودی کاشکی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۱

سخت زیبا می‌روی یک بارگیدر تو حیران می‌شود نظارگی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۲

روی بپوش ای قمر خانگیتا نکشد عقل به دیوانگی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۳

بَسَم از هوا گرفتن که پری نماند و بالیبه کجا روم ز دستت؟ که نمی‌دهی مَجالی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۴

تَرَحَّمْ ذِلَّتی یا ذَا المعالیوَ واصِلْنی اِذا شَوَّشْتَ حالی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۵

هرگز حسد نبردم بر منصبی و مالیالا بر آن که دارد با دلبری وصالی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۶

مرا تو جان عزیزی و یار محترمیبه هر چه حکم کنی بر وجود من حکمی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۷

بسیار سفر باید تا پخته شود خامیصوفی نشود صافی تا درنکشد جامی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۸

تو کدامی و چه نامی که چنین خوب خرامیخون عشاق حلال است زهی شوخ حرامی

سعدی

غزل شمارهٔ ۵۹۹

چون تنگ نباشد دل مسکین حمامیکه‌ش یار هم آواز بگیرند به دامی

سعدی

غزل شمارهٔ ۶۰۰

صاحب نظر نباشد در بند نیک‌نامیخاصان خبر ندارند از گفت و گوی عامی

سعدی

غزل شمارهٔ ۶۰۱

ای دریغا گر شبی در بر خرابت دیدمیسرگران از خواب و سرمست از شرابت دیدمی