گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۳۹

زاهد شهر نیم تا به تو تزویر کنمعاشقم عاشق با عشق چه تدبیر کنم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۰

مکن ملامت دل کاو بخالت از ره رفتکه مرغ زیرک از این دانه اوفتد در دام

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۱

بود چو زهر رقیب ار بیاورد شکرماگر تو زهر دهی نوشم و شکر نخورم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۲

شاهد عید از در آمد شد ز دل اندوه بیمساقی گل چهره کو مطرب کجایی کو ندیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۳

گفتمش بسته آن طره پرچین توامگفت هی نافه ببر آهوی مشکین توام

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۴

من آن نیم که بجز بار عشق یار کشمنیم حمول که جز بار دوست بار کشم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۵

هر که در میکده عشق شد امروز مقیمنیست فردا بدلش آرزوی باغ نعیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۶

چگونه از لب جانانه کام برگیرممگر که از سر و جان یکدو گام برگیرم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۷

مرا چه کار بشکر لبان سیم اندامکه گر دعا کنم آید سزای او دشنام

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۸

بندم از زلف و خط سلسله مویان زنارتا که شایسته ات آشفته به تکفیر کنم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۴۹

ببست غمزه شوخت بزلف دلبندمبخویش بست و زعالم گسست پیوندم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۰

چند همچون مرغ شب از تاب خور پنهان شوموقت شد تا پرفشان چون بلبل بستان شوم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۱

من عاشق بتانم و این کار می کنمبر کار عاشقان ز چه انکار می کنم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۲

مردگان را از دم عیسی حیاتی تازه بودکم ز عیسی نیستی من عظمکی دارم رمیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۳

آن ترک که غارتگر صبر است و سکونمگو باز بیا تا که کشی پنجه بخونم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۴

گشتیم جهان در طلب باز نشستیمو از کون و مکان رشته امید گسستیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۵

از که آوردی ای صبا پیغامکز توام بوی جان رسد بمشام

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۶

ای آفت دین و خصم اسلامای فتنه دهر و شور ایام

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۷

چگونه چشمه خورشید را بخاک بپوشمچو هست آتش عشقم بجان چگونه نجوشم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۸

گلعذاران گلستانی داشتمبلبلان من هم فغانی داشتم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۵۹

چندانکه وفا کردم و اظهار ارادتجز جور و جفا زآن بت طناز ندیدم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۰

وقت کاخ است همان به که بصحرا نرویممی گلرنگ کشیم و بتماشا نرویم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۱

ما ساک کوی می فروشیموز باده کشان درد نوشیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۲

بسکه مستغرق سودای تو بی خویشتنمپا زسر فرق نمیدانم و جان را زتنم