گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۳

گفتم که بمی آتش عشقت بنشانمغافل که زآتش تف آتش ننشانم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۴

آیا که داده فتوی بر بی گناهیمکز خون من گذشته ترک سپاهیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۵

خواستم حرف عشق ننگارمشورش آن لم یکن نبنگارم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۶

زآن سرو زلف نافه بگشایمگو بخوانند خلق عطارم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۷

مجالی نیست کز شور رقیبان با تو پیوندمهمان بهتر که از کوی تو امشب رخت بربندم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۸

حاشا که بجز تو بخیال دگرستمدر کعبه و بتخانه اگر مینگرستم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۶۹

تو مگو که ناسزا بود خدایت ار بگفتمتو بتی و من برهمن سزد ار بسجده افتم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۰

من که نتوانم هوس را پای در دامن کشمکی توانم عشق را دستی به پیرامن کشم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۱

زد هجر بصبح وصال فالمخور داد نشان از آن جمالم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۲

حاشا که توانم گفت آن راز که من دانمکاتش فکند چون شمع اندر لب و دندانم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۳

ساقی بیار بوسم کز می خمار دارموز بحر هستی امشب میل کنار دارم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۴

ای مظهر جان آفرین جانی تو از سر تا قدمهر جا و جودی شد عیان پیش وجودت شد عدم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۵

گفته بودی که ز کویت به ملامت برومدل بر تست کجا من به سلامت بروم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۶

نه توبه زاهد پیمانه بد که بشکستمنه عهد با تو که پیمان به می کشان بستم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۷

منصور صفت سر بسردار بدیدیمگفتیم سخن حق و بمطلب برسیدیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۸

این می که داد کز او سر بی خمار دارمبحرش کجا کزین موج در در کنار دارم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۷۹

یارب که دهد آب باین تخم که کشتیمدست که دهد تاب باین رشته که رشتیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۸۰

به باغ عشق به جز میوه فراق ندیدمز جان گذشته و جانانه را به وصل رسیدم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۸۱

آن لب شیرین چو جام بوسیدم و باز آمدمتنگ شکر بسته و از هند و اهواز آمدم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۸۲

بروزگار اگر کار اختیار کنمبغیر عشق چه کاری بروزگار کنم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۸۳

مه روزه است بیا ساز ریا برگیریمگوشه مسجد و سجاد و منبر گیریم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۸۴

بزنی اگر به تیرم نظر از تو برنگیرممنم آن مریض مجنون که دوا نمی پذیرم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۸۵

با همه کثرت چه شد تا دم زتنهایی زدمیا باین زشتی چرا من لاف زیبایی زدم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷۸۶

غباری گردم و روزی بدامان تو بنشینمشوم آیینه و بر کام دل روی ترا بینم