گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۳

در آن دهان نگنجد از این بیشتر سخنزیرا که نیست بر لب تو راهبر سخن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۴

دوستت گر دست داد اندیشه دشمن مکنتیر دلدوز نظر را غیر جان جوشن مکن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۵

فحشی ز لبت تو وقف ما کندرد دل بی دوا دوا کن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۶

مبند الفت دلا با ماه رویانکه بی قیدند این زنجیر مویان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۷

چشمکان چنگیز و رخ روم و خم گیسو ختنجادوی خون خواره چون آیینه ذات الفتن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۸

زاهدا ذوق بهشتت هست بر آن رو ببینچشمه تسنیم و کوثر در دهان او ببین

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۹

با کثرت رقیب کنم خلوت انجمنتا با زبان دل بتو گویم دمی سخن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۰

صرف خیال دوست شد منصب و جاه و مال منکرد کمال من فلک از چه سبب وبال من

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۱

دعوی عشق میکنم کذب شده دعای منرفتی و مانده ام بجا وای من و وفای من

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۲

من بهوای نوگلی نغمه سرا و بلبلاناز گل بوستان خود جمله شدند بدگمان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۳

بدرد خوی گرفته دل از پی درمانببوی عید توان صبر کرد بر رمضان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۴

مرا سودای آن گیسوی پرچینفراغت میدهد از نافه چین

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۵

وه که به ناف خون شود نافه آهوان چینتا که به باد داده ای طره و زلف عنبرین

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۶

ایکه زباده ی ازل هست بلعل تو نشانآب بیار و آتشم از می و لعل وانشان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۷

تا به کی ای چشم مست فتنه برانگیختندست نگارین بس است از پی خون ریختن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۸

نسزد به باد دادن خم زلف عنبرافشانبه خطا چه می پسندی که عبیر گردد ارزان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۹۹

حذر کن ای دل از زخم کمند غمزه خوبانکه از فولاد می آرد گذر این آهنین پیکان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۰۰

رقیب کرده به باغ تو عزم گردیدنبود نظاره گلچین برای گلچیدن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۰۱

ابریست کاو ندارد آثار فیض بارانچشمی که گریه اش نیست روز وداع یاران

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۰۲

من نتوانم ز دوست دیده فرو دوختنعشق ز حربا مرا بایدم آموختن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۰۳

بخرند ناز معشوق به جان نیازمندانبه مژه چو شمع گریان و به لب چو صبح خندان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۰۴

زین بادیه چون رفت مه نوسفر منکاین دشت همه دجله شد از چشم تر من

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۰۵

مرا ز عشق بسی منت است بر گردنکه بازداشته شوقم زخواب وز خوردن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۰۶

ای سراپا فتنه وی فتنه بر روی تو منآفت پیر و جوانستی بلای مرد و زن