گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۵۹

خبرت هست که چون با تو درآمیخته امبا تو پیوسته ز عالم همه بگسیخته ام

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۰

منم آن نهال بی بر که زعشق برگرفتمچه غم ار چه نخل سینا همه بر شرر گرفتم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۱

سر قدم کردم ز شوق و دست از پا می کشمدر رهت ای کعبه کی منت ز این ها می کشم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۲

نار ابراهیم شد نور کلیمکرد حادث یار اطوار قدیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۳

از دهان تو حدیثی چو بوهم اندیشمعقده نقطه موهوم شود حل پیشم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۴

زبسکه مهر تو آمیخته بجان و تنمتویی ندانم یا من درون پیرهنم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۵

ما زآزادگان پادشهیمپادشه را مقیم بارگهیم

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۶

ای که به جاه و منزلت ره نبرد خیال مناز خم زلف مو به مو باز بپرس حال من

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۷

چند با چشمه خور روی تو نتوان دیدنچند قانع شوم از وصل بهجران دیدن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۸

شک نیست که شکر لب و بسته دهن است آناما نه سزای لب و دندان من است آن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۶۹

طره عنبرین پریشان کنمرغ دلها بر او پرافشان کن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۰

ای آه خدا را سوی لیلا سفری کناو را زدل خسته مجنون خبری کن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۱

ای مار زلفین سیه ای عقرب جرار منتا کی زنی نیشم بدل تا کی کنی آزار من

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۲

گو بمجنون کز من آموزد دگر درس جنونزآنکه دوشم خیمه زد لیلی بصحرای درون

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۳

نیمه شب ای برق آه من شرری زنشعله ببالا و پست و خشک و تری زن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۴

ای کرده نهان تنگ شکر را به نمکدانبس آفت مرد و زنی از آن لب و دندان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۵

نمی گردد سپهر الا به حکم رای درویشانقضا و هم قدر دارند سر در پای درویشان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۶

دلا با خوبرویان عهد بستنبود پیمان عقل و دین شکستن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۷

چون دست رس نداری ای دل بوصل جانانبرخیز جان فدا کن در پای پاسبانان

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۸

چه ای ای عشق که دیدار تو نتوان دیدنوصل چون نیست بسازیم به هجران دیدن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۷۹

ای ز سنبل پرده بسته بر سمنوی رطب آورده از سرو چمن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۰

چگونه شکر گویم زطالع میمونکه شمع محفل انس است ماه روز افزون

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۱

حدیث دوستان عیب است پیش دشمنان گفتنچنان کز دوست منعست درد خویش بنهفتن

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸۸۲

ندیدم دشمنان گشته حبیبانفغان از گل دریغ از عندلیبان