گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۷۹

سنبل باغ شانه زد گیسودی برون برد رخت و شد یکسو

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۰

ظاهرا پنهان گذشت از کوی توکاز نسیم صبح آمد بوی تو

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۱

ماه دوهفته هفته ای از رخ نهفته ایدر دل تو حاضری اگر از دیده رفته ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۲

به سومنات اگر ساختند بتکده ایبه غمزه بشکندش آن صنم به عربده ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۳

ابرویت چیست مد بسم اللهصورتت سوره کتاب الله

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۴

دوش در آمد از درم ماهی نه فرشته ایداشت به خون مرد و زن سبز خطش نوشته ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۵

دوش خوردم از می وحدت سحر پیمانه ایآشنا دیدم به خود زآن نشیه هر بیگانه ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۶

چو ترک چشم تو خونخوار شد آهسته آهستهدلم خون دیده ام خونبار شد آهسته آهسته

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۷

گفتم از سلسله زلف تو دارم گله ایزیر لب خنده زنان گفت چه بی حوصله ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۸

حسنت نهاده دانه دامی عجب به راهکاندر کمند زلف کشد آهوی نگاه

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۸۹

عاشقان را جز لب تو باده مستانه نهمی کشان را غیر چشمت ساغر و پیمانه نه

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۰

به زنجیر جفایی گر نشد بخت دژم بستهسگ لیلی به مجنون از چه رو راه حشم بسته

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۱

دانست و هست و بود تو را مظهر آینهروزی که کرد تعبیه اسکندر آینه

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۲

در همه شهر حاضری در بر ما نشسته ایچهره به دل گشاده ای پرده به چشم بسته ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۳

آن می که از شعاعش آتش زند زبانهدرده سحر که دارم درد سر شبانه

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۴

اصل ناپیدا و عکسی در میان افکنده ایکیمیا پنهان و غوغا در جهان افکنده ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۵

ای که جان داری فدا کن در ره جانانه ایسوختن تن را بنه گر شمع را پروانه ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۶

ما را عبث نبود که از بزم رانده ایگویا رقیب را ببر خویش خوانده ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۷

گر نه ای چشم سیه بهر شکار آمده ایتیر مژگان به کف از بهر چه کار آمده ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۸

ای نسیم از چیست زلفش را پریشان کرده ایصد دل شیدا به هم دست و گریبان کرده ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹۹۹

شکر گویم یا شکایت از تو ای شاه سیاهما تو تابنده ماه من همان در خوابگاه

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۰

ای زلف پرشکن تو سراپا شکسته ایگویا ز بار خاطر عشاق خسته ای

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۱

عید است و ساقی با قدح سرمست و خمار آمدهمی خورده و سرخوش شده در شهر و بازار آمده

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۲

مطرب مجلس کجاست چنگ و چغانهراست کن از پرده حجاز ترانه