گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۲

تو ای سلطان خوبان جز ستمکاری نمی دانیگرفتی ملک دل را مملکت داری نمی دانی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۳

غم حورت از چه باشد که تو این غلام داریز بهشت خاص برخورده هوای عام داری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۴

ای نوش لب که داری خود آب زندگانیبازآ که سوخت ما را سوز عطش نهانی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۵

تو را چه رفت که پیمان دوستان بشکستیبرون شدی زسر عهد و برخلاف نشستی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۴

چون دل ز هوای دوست نتوان پرداختدرمانش تحمل است و سر پیش انداخت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۶

سودای تو آتش زده در رخت صبوریاز آب کجا تشنه کند صبر به دوری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۷

محتسب چند ز کین شیشه ما می شکنیشرم کن از می اگر رحم به ما می نکنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۸

نافه بنافه دارد اگر آهوی تتاریتو صد هزار نافه از چین مو بباری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۴۹

معجزه ببین که سروی و رفتار می کنیسحر مبین که ماهی و گفتار می کنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۰

ای که آگه نیستی از حال گویچنبر چوگان ببین و ز گو مگوی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۱

در چنگل بازی نکند خانه حمامییا آهوی وحشی نشود رام بدامی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۲

رنگ ز خورشید عیان میبریپرده مه را چو کتان میدری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۳

که گفت ای سرو سیمین تن به طرف باغ و بستان آیگل افشان کن زرخسار و بتاراج گلستان آی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۴

شهری بود نکویی و جانا تواش دریفرزند حسن و عشق و تو بر هر دو مادری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۵

ای جنت جاوید ز رخسار تو بابیدلداری و خوبی ز صفات تو کتابی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۵

دل می رود و دیده نمی شاید دوختچون زهد نباشد نتوان زرق فروخت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۶

عمری به کعبه و دیر بردیم انتظاریز آن انتظار جز عشق حاصل نگشت کاری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۷

چرا به بزم رقیبان حدیث دوست نگفتیبست نبود خلاف مؤالفت که برفتی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۸

چه حظ زشاهد و شمع و شراب و شیرینیببزم غیر شب ار ماه خویشتن بینی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۵۹

تو را که زیر لبان روح یک جهان داریدو چشم خود ز چه بیمار و ناتوان داری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۰

لاله سرزد از دمن گل از چمن سبزه زجویمی بخور بر طرف جوی و سرو گلرویی بجوی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۱

تا کی ای فتنه ایام زپا ننشینیچه بلایی تو که آخر بدعا ننشینی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۲

به یاد آب مجاور دلا در این فلواتیبود سراب گمان میکنی مقیم فراتی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۳

در دکان گشود حلواییدر دیگر مگس چه پیمایی