گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۴

من جان سپر کنم چو تو شمشیر میزنیدیده هدف اگر به نشان تیر میزنی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۵

لطف با دوست نه با خصم مدارا نکنیخون این هر دو بریزی و مهابا نکنی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۶

روزی گفتی شبی کنم دلشادتوز بند غمان خود کنم آزادت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۶

گر بی تو باید زیستن رفتن به از پایندگیچون نیست با تو دست رس مردن به است از زندگی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۷

روزگارا چند اسباب ستم آماده داریهر کجا آزاده ای بینی زغم افتاده داری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۸

چون مهم ای آسمان تو ماه نداریچون خط سبزش چمن گیاه نداری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۹

مه جبینان جهان خاک و تو خود افلاکیدو جهان زهر بکام من و تو تریاکی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۰

سحر است بر کمان نه دل را زتیر آهیکه زبرق آه دارد شب تیره صبحگاهی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۱

ای که نخواندی آیتی خود ز کتاب دوستیبسته چو حلقه خویش را از چه به باب دوستی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۲

بود زمین و آسمان از دم مرتضی علیسود تمام کن فکان از دم مرتضی علی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۳

تا که بتخانه را حرم کردیهمه را عابد ای صنم کردی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۴

دل دردمند عاشق که زدوست داشت داغینه عجب زلاله و گل بودش اگر فراغی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۵

بی غیر میسر شودت گر لب کشتیبا غیر از آن به که برندت به بهشتی

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۷

صد بار بگفتم به غلامان درتتا آینه دیگر نگذارند برت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۶

تو شمع محفل انسی شب آمد در شبستان آیگلی بر بلبلان رحمی کن و سوی گلستان آی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۷

تو که از شعاع شمعش بدرون چراغ داریزفروغ شمع انجم همه شب فراغ داری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۸

ای آهوی تتاری نافه اگر نداریزآن مو چرا نگیری زآن بو چرا نیاری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۹

پیر مغان گشود زرحمت در سرایزاهد بعذر توبه تو در این سرا درآی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۰

گر هر که را نهانی کاریست با نگاریما را نهان و پیدا جز عشق نیست کاری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۱

نشکفته است از چمن دلبری گلیکاندر هوای او نسراییده بلبلی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۲

بغیر از آن خم مو ایدل آشیانه نداریخبر زکار نسیم صبا و شانه نداری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۳

ساقی بیار جامی از آن مایه خوشیتا بیخ غم بسوزم از آن آب آتشی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۴

کند هر ملتی در بندگی بر قبله ای روییچو نیکو بنگری دارند جمله رو بر ابرویی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۵

گر باد دی بگلشن دم میزند بسردیاز باد دی بگرمی از می برآر گردی