گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۸

آن یار که عهد دوستاری بشکستمی رفت و منش گرفته دامان در دست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۶

ای دلبر هر جاییم امشب بکجاییگفتی که بیایی زچه روعهد نپایی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۷

از وصل روی جانان امشب چو کامکاریشکوه ز بخت حیف است گر بر زبان برآری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۸

تا به کی بسمل خود را نگران میداریتیر در ترکش و پاس دگران میداری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۹

بده ساقی از آن می ساتکینیکه اندر شیشه مانده اربعینی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۰

خرابم کردی ای ساقی که دیوانه خراب اولینهادی چشم را بر هم که این فتنه به خواب اولی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۱

عکس زلفت چهره دودآلود دارد اندکیلاجرم عنبر به مجمر دود دارد اندکی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۲

خیز و بیار زآن خط و لعلم تو مشک و میخضرم بکن که خضر از این روست سبزحی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۳

تو ای غزال سرایی چرا غزل نسراییغمم زدل زنواهای زیر و بم نزدایی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۴

در همه آفاق طاقی در همه عالم تمامیصبح عیدی شام وصلی ماه خاصی شمع عامی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۵

نه آدمی نه فرشته نه حوری و نه پریچه مظهری تو که هر جا دلی بود ببری

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۹

شب ها گذرد که دیده نتوانم بستمردم همه از خواب و من از فکر تو مست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۶

بردم زعشق آن لب شیرین مرارتیسودایت آتشست و بجان زو حرارتی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۷

هیچ دانی که چه با این دل شیدا کردیصبر و دین طاقت و عقلش همه یغما کردی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۸

ای شمع چه داری بجهان سوز و گدازیاز چیست که با حالت پروانه نسازی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱۹۹

متحیریم یا رب بکجاست خضر راهیکه چو کور در شب تار فتاده ایم بچاهی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰۰

عاشق ز وصل عیش مهنا کند همیما را فراق رنج مهیا کند همی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰۱

ترک من از می اغیار مگر سرمستیکه مرا توبه و پیمانه و دل بشکستی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰۲

ای جان به چه ارزی تو که جانانه نداریای شمع بمیری تو که پروانه نداری

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰۳

هر کجا انجمن برافروزیهمچو پروانه یک جهان سوزی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰۴

دلا تو پند ز احباب خویش نشنفتیپی رضای بتان ترک خویشتن گفتی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰۵

چه پیمان است و بدعهدی که ای پیمان شکن داریکه در هر خانه جا یکشب چو شمع انجمن داری

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۰

هشیار سری بود ز سودای تو مستخوش آن که ز روی تو دلش رفت ز دست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲۰۶

چه غمت اگر ای خم زلف که زنگی و سیاهیکه تو سایبان خورشیدی و ماه را پناهی