سعدی شیرازی

صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ ۷

سعدی، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

صد بار بگفتم به غلامان درت

تا آینه دیگر نگذارند برت

ترسم که ببینی رخ همچون قمرت

کس باز نیاید دگر اندر نظرت

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

گر دولت و بخت باشد و روزبهی

رباعی شمارهٔ ۱۴۶

در پای تو سر ببازم ای سرو سهی

رباعیات۲ بازدید

گر دشمن من به دوستی بگزینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۵

مسکین چه کند با تو به جز مسکینی؟

رباعیات۳ بازدید

ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

رباعی شمارهٔ ۱۴۴

تا صورت حال دردمندان بینی

ای کودک لشکری که لشکر شکنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

تا کی دل ما چو قلب کافر شکنی؟

گر کام دل از زمانه تصویر کنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۲

بی‌فایده خود را ز غمان پیر کنی

رباعیات۱ بازدید

در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی

رباعی شمارهٔ ۱۴۱

این‌ست که دور از لب و دندان منی

رباعیات۱ بازدید

همهٔ شعرها