گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۱۴

حکم البین بموتی و عمدرضی الصد بحینی و قصد

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۱۵

ای شاهد سیمین ذقن درده شرابی همچو زرتا سینه‌ها روشن شود افزون شود نور نظر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۱۶

انا فتحنا عینکم فاستبصروا الغیب البصرانا قضینا بینکم فاستبشروا بالمنتصر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۱۷

آمد ترش رویی دگر یا زمهریر است او مگربرریز جامی بر سرش ای ساقی همچون شکر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۱۸

رو چشم جان را برگشا در بی‌دلان اندرنگرقومی چو دل زیر و زبر قومی چو جان بی‌پا و سر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۱۹

ما را خدا از بهر چه آورد بهر شور و شردیوانگان را می‌کند زنجیر او دیوانه‌تر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۰

ای تو نگار خانگی خانه درآ از این سفرپسته لعل برگشا تا نشود گران شکر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۱

گرم درآ و دم مده باده بیار و غم ببرای دل و جان هر طرف چشم و چراغ هر سحر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۲

دی سحری بر گذری گفت مرا یارشیفته و بی‌خبری چند از این کار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۳

اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خورز دستِ یارِ آتشرویِ عالم‌سوزِ زیبا خور

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۴

مرا همچون پدر بنگر نه همچون شوهر مادرپدر را نیک واقف دان از آن کژبازی مضمر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۵

مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندربداد افیون شور و شر ببرد از سر ببرد از سر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۶

گرچه نه به دریاییم دانه گهریم آخرورچه نه به میدانیم در کر و فریم آخر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۷

یغمابک ترکستان بر زنگ بزد لشکردر قلعه بی‌خویشی بگریز هلا زوتر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۸

ذاتت عسلست ای جان گفتت عسلی دیگرای عشق تو را در جان هر دم عملی دیگر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۲۹

جان بر کف خود داری ای مونس جان زوترمن نیک سبک گشتم آن رطل گران زوتر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۰

نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکربالله که چنین منگر بالله که چنان منگر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۱

جان من و جان تو بستست به همدیگرهمرنگ شوم از تو گر خیر بود گر شر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۲

تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخرمن با تو نمی‌گویم ای مرده پار آخر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۳

ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سرباز از طرفی پنهان بنموده رخ عبهر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۴

مکن یار مکن یار مرو ای مه عیاررخ فرخ خود را مپوشان به یکی بار

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۵

ای عاشق بیچاره شده زار به زر برگویی که نَزَد مرگْ تو را حلقه به‌در بر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۶

ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر برآخر نظری کن به نظربخش فکر بر

مولانا

غزل شمارهٔ ۱۰۳۷

گیرم که بود میر تو را زر به خرواررخساره چون زر ز کجا یابد زردار