گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۲۹

جهان بر خود مرا واله گرفته ستمرا خود دل ز شهر و ده گرفته ست

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۲۸

با دوست چنان که اوست می باید داشتخونابه درون پوست می باید داشت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۰

می شناسم چشم او را طرفه مست کافری ستدیده ام مژگان شوخش را عجب تیرآوری ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۱

بیار می که غمم باز در هجوم گرفتدل شکسته ام از عادت و رسوم گرفت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۲

میخانه ی ما چون طرب آباد بهار استاز برگ گلش خشت چو بنیاد بهار است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۳

در چمن چون لاله می بی باک می باید گرفتسایه دستی ولی از تاک می باید گرفت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۴

مهر و کین تو هر دو مطلوب استخوب هر کار می کند خوب است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۵

دلم نگاه ترا سخت آشنا دیده ستولی نمانده به یادش که در کجا دیده ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۶

بر من هوای بزم تو بسیار غالب استبا طالعی که از می توفیق تایب است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۷

نوبهار است و چمن در پی سامان گل استابر بر روی هوا دود چراغان گل است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۸

دل از هوای صحبت جانانه پر شده ستیک کس درون نیامده و خانه پر شده ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۳۹

بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر استدل مرا چون کاسه ی دریوزه از صد جا پر است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۲۹

بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشتسیلاب محبتم ز دامن بگذشت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۰

در سر کوی تو ما را بینوایی بهتر استگر نباشد در حنا دست گدایی بهتر است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۱

شعله ی شوقم و از شرم زبانم لال استصد شکایت به لبم از گره تبخال است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۲

مرا ز راز دو عالم سخن بلندتر استحدیث اهل محبت ز عالم دگر است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۳

کجا موافق طبع تو ای خردمند استشراب ما که به تلخی چو خون فرزند است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۴

ساغر گلی ز گلشن بیهوشی من استسرمه غبار کوچه ی خاموشی من است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۵

شمع بر روی تو سرگرم نگاه افتاده ستکار آیینه ز شوق تو به آه افتاده ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۶

چراغان سینه ام از داغ عشق لاله رویان استز دل آهی که می خیزد مرا دود چراغان است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۷

هر چه گوید ز بقا عمر سبکسر باد استکشتیی را چه ثبات است که لنگر باد است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۸

دلم همیشه ز آشوب عشق بی تاب استدرین محیط گهر مضطرب چو سیماب است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۴۹

حاجت به گل ندارد آن سر که کج کلاه استدر خواب حیف باشد چشمی که خوش نگاه است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۰

روی تو به فال دارم ای حور نژادزیرا که بدو بوسه همی نتوان داد