گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۲

سحر به سوی چمن یار چون شمال گذشتز لطف جلوه اش آب از سر نهال گذشت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۳

دلم از آبله غم چو کف سوخته استجگر از تشنگی ام چون صدف سوخته است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۴

پیش رویش مژه را قدرت جنبیدن نیستدیده داریم ولی حوصله دیدن نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۵

کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیستکه عندلیب بجز در شکست فاخته نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۶

سخن ما که بتان را غم کس یک مو نیستبا همه سنگدلان است همین با او نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۷

رنگ سخنت زان لب جان پرور سرخ استرنگین بود آن نقل که از شکر سرخ است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۸

چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ستجنون در کاسه سر چون صدا در طاس پیچیده ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۷۹

خاک راهیم و غبار ما چو آب گوهر استنخل مومیم و خزان ما بهار عنبر است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۳

کس عهد وفا چنان که پروانه خردبا دوست به پایان نشنیدیم که برد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۰

منم که مایه ی جمعیتم پریشانی ستچو شعله زینت من در لباس عریانی ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۱

شوق دام زلف او دلگیر باغم کرده استبی رخ او صحبت گل بی دماغم کرده است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۲

دل رمیده ام از خنده ی تو بیزار استبه دیده موج قدح می گزیده را مار است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۳

مگذر ز دوستی که محبت مبارک استترک وفا مکن که حقیقت مبارک است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۴

چند نالم دل ز طبع ناله پردازم گرفتدر قفای سرمه از فریاد آوازم گرفت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۵

چشم او از دست نرگس جام مخموری گرفتکاکلش از زلف سنبل چین مغروری گرفت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۶

با تو گل را سر و سامان خودآرایی نیستسرو را پیش تو سرمایه ی رعنایی نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۷

بیا که وصل تو گل را بهار دلخواه استچمن ز رخنه دیوار چشم بر راه است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۸

تا به کی ای خضر خواهی این چنین غافل نشستکشتی دریا کشان از لای خم در گل نشست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۸۹

باز برقی را نظر بر خرمنم افتاده استاشک خونین را رهی بر دامنم افتاده است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۴

دستارچه ای کان بت دلبر داردگر بویی ازان باد صبا بردارد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۰

سامان شادمانی و برگ طرب کجاستدارم دلی که پاکتر از خانه ی خداست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۱

سبزه خطش دمید و روزگار عاشقی ستفصل گلریزان داغ و نوبهار عاشقی ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۲

کدام گل که به دامن ز نوبهارم نیستولی چه سود که دستی به آن نگارم نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۳

بیا که بی لب لعل تو بس که پیر شده ستشراب کهنه به ساغر به رنگ شیر شده ست