گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۴

از مشک چین مگو که در آن زلف چین پر استبرچین بساط سرمه که چشمش ازین پر است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۵

گل نشاط به بزم شراب پامال استپیاله در کف مستان چراغ اقبال است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۶

چون صراحی خنده ام با چشم گریان آشناستهمچو گل چاک گریبانم به دامان آشناست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۷

در وادی وفا ره و رفتار نازک استچون رنگ گل طبیعت هر خار نازک است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۸

چه منت است اگر شیوه ی وفا آموختمحبتی که به ما می کند ز ما آموخت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۱۹۹

شوق بی حد شد و رسوایی دل نزدیک استجامه ام بس که دراز است به گل نزدیک است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۵

گر باد ز گل حسن شبابش ببردبلبل نه حریفست که خوابش ببرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۰

باغبان را چشم لطف از مصلحت بر سوی ماستاحتیاج زعفران زارش به آب روی ماست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۱

دلا ز دام صفیری به گلستان بفرستبه دست ناله دعایی به بلبلان بفرست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۲

آنکه در شور آورد شوریده حالان را می استناله نی بر دل آشفتگان تیر نی است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۳

دل بی لب او خراب خفته ستمستی ز غم شراب خفته ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۴

کی بزم اسیران ترا شمع و چراغ استاینجا پر پروانه سیه چون پر زاغ است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۵

دلم ز نسبت روی تو مهربان گل استچو عندلیب همه عمر مدح خوان گل است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۶

ای خوش آن آزاده ای کو در به روی کام بستدیده از نظاره این باغ چون بادام بست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۷

به گلشن بی تو سروم دود آه استبه چشمم سبزه چون مژگان سیاه است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۸

همچو بلبل دلم غمین گل استغنچه گردیده در کمین گل است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۰۹

چو شعله گرم درآمد چو گل به تاب نشستچراغ باده بیارید کآفتاب نشست

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۶

کس نیست که غم از دل ما داند بردیا چاره کار عشق بتواند برد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۰

با نسیم صبح شمع خلوت من سرکش استخار و خاشاک مرا گر سوخت آتش آتش است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۱

بر سر عشق تو هرکس هست با من دشمن استآنکه اشکی پاک می سازد ز چشمم دامن است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۲

نارسایی به هنر در همه جا همراه استجامه سرو ز موزونی او کوتاه است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۳

ساقی بیا که فصل بهاران غنیمت استجامی بده که صحبت یاران غنیمت است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۴

دلی که صید بتان گشت فارغ از ستم استچو مرغ در قفس افتد کبوتر حرم است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۵

شد بهار و به بوستان عید استلاله با گل به دید و وادید است