گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۶

پیاله گیر که عذر شراب بی نمک استحدیث توبه به عهد شباب بی نمک است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۷

پنجه عشقم دگر قفل فغان پیچیده استهمچو شمعم شعله ای بر استخوان پیچیده است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۸

هرجا نشسته بی سروسامان نشسته استنقش دلم به عشق پریشان نشسته است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۱۹

یوسف هندی نژاد من مرا از بر گریختدل کجا ماند به جای خویش چون دلبر گریخت

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۷

هر وقت که بر من آن پسر می گذرددانی که ز شوقم چه به سر می گذرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۰

پی شکستن پیمان بهانه بسیار استگرم خموش نسازی فسانه بسیار است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۱

به خاک هند مرا تاب زیستن ز کجاستکه چون حباب مرا زندگی به آب و هواست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۲

صاف می از دگران لای ته شیشه ز ماستاول کاسه و دردی که شنیدی اینجاست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۳

کی دهم دیگر عنان آن بت چین را ز دستچون رکابش کی گذارم دامن زین را ز دست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۴

خشت کوی می فروشان سر به سر آیینه استرو برین ره کن که فرش رهگذر آیینه است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۵

شمعیم و زندگانی ما در گداز ماستپروانه ایم و سوختن خود نیاز ماست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۶

به نقش طالع ما چشم قرعه حیران استکتاب همچو گل از فال ما پریشان است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۷

شعله ای چون شمع من در پرده فانوس نیستچون رخش یک گل به گلزار پر طاووس نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۸

هوای تخت ندارد کسی که گوشه نشین استسر و دلی که به ما داده اند تاج و نگین است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۲۹

هر کجا موج زند جام شرابی دام استساغر باده گل صبح و چراغ شام است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۳۸

خالی که مرا عاجز و محتال بکردخطی برسید و دفع آن خال بکرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۰

درین چمن هوس عیش کیمیا طلبی ستکه خنده در دهن غنچه موج تشنه لبی ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۱

گر به ظاهر کسی از قید جهان آزاد استنیست بی مصلحتی این روش صیاد است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۲

ز می ملاحظه زاهد مکن که این عیب استچو غنچه دست تو در قید آستین عیب است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۳

بهار آمد و سر تا به سر جهان سبز استز فیض ابر زمین تا به آسمان سبز است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۴

جدل از خصم هنر باشد و از من عیب استچون رگ لعل ز دانا رگ گردن عیب است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۵

خوش وقت آنکه خصمی گردون ندیده استهر شب ز خیل فتنه شبیخون ندیده است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۶

خوبرویان را سری با عاشقان پیر نیستماهیان تشنه را ذوقی ز جوی شیر نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۳۷

از سایه ی تو سبز سر خاک من بس استلوح مزار فاخته سرو چمن بس است