ناهید
سعدی شیرازی

خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

رباعی شمارهٔ ۳۸

سعدی، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

خطی برسید و دفع آن خال بکرد

خال سیهش بود که خونم می‌ریخت

ریش آمد و رویش همه چون خال بکرد

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها