گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۱

در دلم بگذشت و چشمم اشک بی تابانه ریختزاهدی را گویی از کف سبحه صد دانه ریخت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۲

ای دل سفر به لجه ی عمان مبارک استدریا به ما چو چشمه ی حیوان مبارک است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۳

چند باشم ز در دیر مغان دور بس استاین قدر صبر که کردم من مخمور بس است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۴

دماغ ساغر می از شراب ما خشک استچونان خانه ی درویش آب ما خشک است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۵

شراب غمزه ی مست تو خون بی گنه استز فتنه آنچه به عاشق نمی کند نگه است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۶

حکایت لب او همچو قند مشهور استحدیث غمزه ی مشکل پسند مشهور است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۷

مشرق خورشید را فیض گریبان تو نیستدامن گل پاک اگر باشد چو دامان تو نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۸

غنچه را برگ گل آیا در گریبان از کجاستلاله را داغ می گلگون به دامان از کجاست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۸۹

شد عمرها و شورش عشقم ز سر نرفتبوی گل جنون ز دماغم به در نرفت

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۴۴

آن را که نظر به سوی هر کس باشددر دیده صاحبنظران خس باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۰

گرمی گریه به سودای تو دامانم سوختهمچو صبح از اثر داغ گریبانم سوخت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۱

نوای مرغ شباهنگ ناله ی نی ماستستاره ی سحر ما پیاله ی می ماست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۲

بیا که دل ز ورق حرف کینه خواهی شستسرشک بی تو ز مژگان من سیاهی شست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۳

سر نهادن به سر کوی غمت تسلیم استخاستن از سر جان عشق ترا تعظیم است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۴

شد بهار و لاله صحن باغ را میخانه ساختاز طرب چون صبح صوفی سبحه را پیمانه ساخت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۵

کاروان اشک هرگه بی توام از دل گذشتتا به مژگان از غبار خاطرم در گل گذشت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۶

بوالهوس با عشق خوبان این قدر امساک چیستگر ز جان نتوان گذشتن می توان از دل گذشت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۷

ای گل دگر ز دست کجا می گذارمتنتوان فریب داد مرا خوب دارمت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۸

راحتی ما را اگر می باشد از آزار ماستبوی گل در خانه از خار سر دیوار ماست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۹۹

رفتی و از نقش رویت دیده ی خونین پر استگر چمن از گل تهی شد دامن گلچین پر است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۴۵

هر سرو که در بسیط عالم باشدشاید که به پیش قامتت خم باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۰

هر کجا موجی ست از مژگان ما برخاسته ستابر تر گردی ست کز دامان ما برخاسته ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۱

خونم از دوری می در تن لاغر خشک استچون گل آینه ام ریشه ی جوهر خشک است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۲

خضر از لب تشنگان روی آتشناک اوستیوسف از خیل اسیران گریبان چاک اوست