گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۳

خوش نیست به اهل طلب ایام لییم استهرگاه که امیدی ازو نیست چه بیم است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۴

آیینه را ز چشم تو تاب نگاه نیستجز من کسی حریف تو ای کج کلاه نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۵

واقف کسی ز شیوه ی آن کج کلاه نیستچون صورت فرنگ نگاهش نگاه نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۶

دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد استچراغ بزم سلیمان مصاحب باد است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۷

شکوه ی احباب را نتوان به خود مشکل گرفتتا زبان باشد نمی باید سخن در دل گرفت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۸

بجز نسیم که آن زلف تابدار شکستنخورده است سپاهی ز یک سوار شکست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۰۹

با وجود صد هنر لافم ز شعر دلکش استخامه در دست هنرور تیر روی ترکش است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۴۶

گر دست تو در خون روانم باشدمندیش که آن دم غم جانم باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۰

معنی رنگین به هر اندیشه نیستنقش شیرین جوهر هر تیشه نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۱

هما به طالع من بال و پر ز بوم گرفتنسیم گل به رهم عادت سموم گرفت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۲

شبم این روشنی کز آه دیده ستکجا از شمع مهر و ماه دیده ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۳

در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیستدر کوه جز خیال توام یار غار نیست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۴

کوی عشق است و سعادت را در اینجا کارهاستسایه ی بال هما با طره ی دستارهاست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۵

شور عجبی در چمن از بلبل صبح استاز دست منه جام که فصل گل صبح است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۶

آفت باد خزان را می توان معذور داشتدر گلستانی که هر بادام چشم شور داشت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۷

مقیم کوی عشق از قید هر تکلیف آزاد استبه دست طفل فرمان سلیمان کاغذ باد است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۸

به سینه ام ز غمت داغ بر سر داغ استوجود من چو پلنگ از تو مجمر داغ است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۱۹

همچو مرغان قفس ما را ز گل بویی بس استبوسه ای ما تشنگان را از لب جویی بس است

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۴۷

بیچاره کسی که بر تو مفتون باشددور از تو گرش دلیست پر خون باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲۰

از بهار وصلم امشب جیب و دامان پر گل استاز رخش چون غنچه چشمم تا به مژگان پر گل است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲۱

مژده یاران را که یار از دست ما ساغر گرفتدر میان شعله و خاشاک صحبت درگرفت

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲۲

دلم بی طره ای آشفته حال استجدا از ماه خویشم چند سال است

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲۳

ز عشقم به هر محفل افسانه ای ستز اشکم به هر گوشه ویرانه ای ست

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۲۴

به چشم همت من عرصه ی زمین تنگ استگشاده است مرا دست و آستین تنگ است