گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۴۷

گلی به رنگ رخش گلستان ندارد هیچبهار گلشن حسنش خزان ندارد هیچ

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۴۸

شیخ است و خودآرایی بسیار و دگر هیچچون صبح همین شانه و دستار و دگر هیچ

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۴۹

دارم هوس رخصت آهی و دگر هیچچون صورت چین از تو نگاهی و دگر هیچ

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۵۰

مشنو که مرا از تو صبوری باشدیا طاقت دوستی و دوری باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۰

بیخودی از گل روی تو کند بلبل صبحگل شب بو شود از نکهت زلفت گل صبح

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۱

خوش آن دمی که لبم گردد آشنای قدحبه پای خم سر خود را نهم به جای قدح

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۲

ای کشیده می از قرابه صبحخفته بر مخمل دوخوابه صبح

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۳

بر ما دمی نمی گذرد بی شراب تلختا چند همچو ابر توان خورد آب تلخ

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۴

حاصل من نیست از شهد سخن جز کام تلخد دهن من زبان تلخ است چون بادام تلخ

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۵

شد باغ از بهار سفید و سیاه و سرخمرغان شاخسار سفید و سیاه و سرخ

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۶

سودی به ره عشق ز تدبیر نباشدیک کار نکردیم که تقصیر نباشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۷

زبان که یاد دل بوالفضول می آردسند به دعوی ملک نزول می آرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۸

طالع من شد ضعیف از بس غم افلاک خوردرنگ و روی اخترم زرد است از بس خاک خورد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۵۹

چند چون مرغ کسی بادیه پیما باشدزر ماهی ز سفر کردن دریا باشد

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۵۱

آن خال حسن که دیدمی خالی شدوان لعبت با جمال جمالی شد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۰

زین چرخ ستمکشان نرستندهرچند که همچو برق جستند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۱

سحر شد و دم تأثیر ناله می گذردتو خفته ای به کمین و غزاله می گذرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۲

عمرها رفت و نشد نام زلیخایی بلندیوسفی کو تا شود در مصر غوغایی بلند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۳

فصلی چنین که بلبل از شوق جوش داردننهد پیاله از کف هرکس که هوش دارد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۴

امشب گل شکفتگی ما دو رنگ بودنقل شراب پسته ی خندان تنگ بود

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۵

وجودم را غم عشق تو ای بی باک می سوزدکجا این را توان گفتن کز آتش خاک می سوزد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۶

به صحرا آن کمان ابرو پی نخجیر می آیدغزالان مژده آن آهوی آهوگیر می آید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۷

آبروی تیغ را خونگرمی بسمل بردکی تواند صرفه ای از قتل ما قاتل برد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۳۶۸

ماه چون روی او نمی باشدبه ازان روی رو نمی باشد