گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۲

درین ره کعبه سنگ راه باشدهمان به راهرو آگاه باشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۳

دل آشفته از نام شراب ناب می سوزدگیاه خشک ما را همچو آتش آب می سوزد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۴

کسی کز عاشقی دم زد چه باک از دشمنی داردکه مور این بیابان دعوی شیرافکنی دارد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۵

چه پروای گلستان و سر و برگ چمن داردچو غنچه آنکه گلشن در درون پیرهن دارد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۶

مرا به کوی تو دلگرمی شراب آوردکه ریگ بادیه را سوی باغ آب آورد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۷

نوبهار است و جنونم سوی هامون می کشدشور رسوایی مرا بر روی مجنون می کشد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۸

شمع برقع ز پی پاس تجلی داردپرده ی صورت فانوس چه معنی دارد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۱۹

زین چمن گر لاله ذوق از تاج شاهی می بردغنچه سر در جیب خویش از بی کلاهی می برد

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۵۷

در خرقه توبه آمدم روزی چندچشمم به دهان واعظ و گوش به پند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۰

تا مرا تعلیم عشق او نواپرداز کردهر سر مو کز تنم سر زد صدای ساز کرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۱

آنکه در پیری می عشرت به ساغر می کنددر کنار بام مستی چون کبوتر می کند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۲

اسیر عشق تو سود و زیان چه می داندگل چراغ بهار و خزان چه می داند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۳

از نفس آنچه دلم دید ز زنجیر ندیدگریه را چون سخن عشق گلوگیر ندید

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۴

اهل شیراز بهشتی صفتان دهرندهرکه را مار غمی زهر زند پازهرند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۵

غریبی را به من عشقت وطن کردبیابان را به چشم من چمن کرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۶

رسید آن مست و از گردن صراحی در بغل داردسوار است و گلستان را سمندش بر کفل دارد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۷

روزگار از چمن وصل توام دور افکندآن سرشکم که مرا از مژه ی حور افکند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۸

خورشید از نمود رخت بی نمود شدآتش زبس که سوخت ز شوق تو دود شد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۲۹

چون در دلش ز لعل تو اندیشه بگذردمی چون عرق ز پیرهن شیشه بگذرد

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۵۸

گویند مرو در پی آن سرو بلندانگشت نمای خلق بودن تا چند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۳۰

خراب لعل لبت کی شراب می گیردکه چشم را نمک او چو خواب می گیرد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۳۱

کامم ز جهان گوهر نایاب برآمدنانم ز صدف خشکتر از آب برآمد

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۳۲

در گدایی همت ما پادشاهی می کندهرچه می خواهد به توفیق الهی می کند

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۴۳۳

می گریزد خوابم از جایی که مخمل می برنددردسر می گیردم تا نام صندل می برند