ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۸۴۷ شعر
عطار نیشابوری۵۰۶۴ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۸۵ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

حال‌وهوا

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

هلالی جغتایی

شب هجران رسید و محنت بسیار پیدا شد

شمارهٔ ۱۱۳

بیا ای بخت کاری کن که ما را کار پیدا شد

هلالی جغتایی

افروخت رنگت از می و دلها کباب شد

شمارهٔ ۱۱۴

روی تو ماه بود کنون آفتاب شد

هلالی جغتایی

تا از فروغ روی تو گل کامیاب شد

شمارهٔ ۱۱۵

چون صبح داغ سینه من آفتاب شد

هلالی جغتایی

بر سر بالین طبیب از ناله من زار شد

شمارهٔ ۱۱۶

از برای صحت من آمد و بیمار شد

هلالی جغتایی

گر برون می آید آن بی رحم زارم می کشد

شمارهٔ ۱۱۷

ور نمی آید به درد انتظارم می کشد

هلالی جغتایی

زان دل به جانب سگ کوی تو می کشد

شمارهٔ ۱۱۸

کو دامنم گرفته به سوی تو می کشد

هلالی جغتایی

باز عشق آمد و کار دل ازو مشکل شد

شمارهٔ ۱۱۹

هر چه تدبیر خرد بود همه باطل شد

هلالی جغتایی

اگر سودای عشق اینست من دیوانه خواهم شد

شمارهٔ ۱۲۰

چه جای آشنا کز خویش هم بیگانه خواهم شد

هلالی جغتایی

از حال  دل و دیده مپرسید که چون شد

شمارهٔ ۱۲۱

خون شد دل و از رهگذر دیده برون شد

هلالی جغتایی

تا سلسله زلف تو زنجیر جنون شد

شمارهٔ ۱۲۲

وابستگی این دل دیوانه فزون شد

هلالی جغتایی

غم بتان مخور ای دل که زار خواهی شد

شمارهٔ ۱۲۴

اگر عزیز جهانی تو خوار خواهی شد

هلالی جغتایی

نیست عرق که در رهت از حرکات می چکد

شمارهٔ ۱۲۵

هر قدمی که می نهی آب حیات می چکد

هلالی جغتایی

آه و صد آه که آن مه ز سفر دیر آمد

شمارهٔ ۱۲۶

شمع خورشید جمالش بنظر دیر آمد

هلالی جغتایی

روز هجران تو یارب ز کجا پیش آمد

شمارهٔ ۱۲۷

این چه روزیست که پیش من درویش آمد

هلالی جغتایی

دلم پیش لبت با جان شیرین در فغان آمد

شمارهٔ ۱۲۸

خدا را چاره دل کن که این مسکین بجان آمد

هلالی جغتایی

نگسلد رشته جان من از آن سرو بلند

شمارهٔ ۱۲۹

این چه نخلیست که دارد برگ جان پیوند

هلالی جغتایی

یارب غم ما را که بعرض تو رساند

شمارهٔ ۱۳۰

کانجا که تویی باد رسیدن نتواند

هلالی جغتایی

عارضت هست بهشتی که عیان ساخته اند

شمارهٔ ۱۳۱

قامتت آب حیاتی که روان ساخته اند

هلالی جغتایی

جان من بهر تو از جان بدنی ساخته اند

شمارهٔ ۱۳۲

بر وی از رشته جان پیرهنی ساخته اند

هلالی جغتایی

عجب که رسم وفا هرگز آن پری داند

شمارهٔ ۱۳۳

پری کجا روش آدمی گری داند

هلالی جغتایی

جهان و هر چه درو هست پایدار نماند

شمارهٔ ۱۳۴

بیار باده که عالم بیک قرار نماند

هلالی جغتایی

دلم رفت و جان حزین هم نماند

شمارهٔ ۱۳۵

ز عمر اندکی ماند و این هم نماند

هلالی جغتایی

پیش از روزی که خاک قالبم گل ساختند

شمارهٔ ۱۳۶

بهر سلطان خیالت کشور دل ساختند

هلالی جغتایی

بس که خلقی سخن عاشقی من کردند

شمارهٔ ۱۳۷

دوست را با من دل سوخته دشمن کردند