گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۸۳

آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورمساغر به طاق ابروی شمشیر می خورم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۸۴

نقش ابروش به دل روز فراقی بستیمبر سر خانه ی ویران شده طاقی بستیم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۸۵

به کوی عشق خوبان تا گذشتمز رفتن همچو نقش پا گذشتم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۸۶

مگذار ز دستم که گل باغ وفایمبر دست تو شایسته تر از رنگ حنایم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۸۷

خوش آن روزی که می در هر چمن بی باک می خوردمبه دستم بود اگر جامی به پای تاک می خوردم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۸۸

کی بود در چمن که سرودی نداشتیمبا عندلیب گفت و شنودی نداشتیم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۸۹

سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیمدماغ کو که به بوی گلش علاج کنیم

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۹۴

خود را به مقام شیر می دانستمچون خصم آمد به روبهی مانستم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۰

ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویمگهی با شمع محفل گاه با پروانه می گویم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۱

خویش را بر محرمان آن بت چین بسته ایمبلبلیم و بال بر دامان گلچین بسته ایم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۲

در سخن سنجی هرکس بتر از غمازیموای بر ما که درین بزم سخن پردازیم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۳

هلال عیدم و ترک کلاه خورشیدمستاره ی سحرم شمع راه خورشیدم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۴

ما چو مرغان قفس زمزمه در دل داریمدر پر و بال زدن عادت بسمل داریم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۵

لب مبند از ناله می دانم جفا داری سلیمگریه ای سر کن که یار بی وفاداری سلیم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۶

هزار خانه خرابی به شهر و ده دارمهوای وادی مجنون به دل گره دارم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۷

ما به گلزار معانی آب گوهر بسته ایمرنگ گل های سخن را رنگ دیگر بسته ایم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۸

افروخت رخ از باده و بگداخته بودمخود را ز تماشای رخش باخته بودم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۷۹۹

ز شوقت گاه در دنبال گل همچون صبا افتمگهی بر دست و پای گلرخان همچون حنا افتم

سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۹۵

خورشید رخا من به کمند تو درمبارت بکشم به جان و جورت ببرم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۰۰

ز فیض عشق تو چون حسن دلپذیر شدیمغبار راه تو بودیم ازان عبیر شدیم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۰۱

در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنمچشم یعقوبم چراغ از باد روشن می کنم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۰۲

چگونه زمزمه ای در چمن به کام کنمکه موج لاله و گل را خیال دام کنم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۰۳

صبح چون میل تماشای گلستان می کنیمسر برون چون غنچه از چاک گریبان می کنیم

سلیم تهرانی

شمارهٔ ۸۰۴

به افسون محبت دست آتش را به مو بندمچو غنچه بر گل کاغذ طلسم رنگ و بو بندم