ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۸۴۷ شعر
عطار نیشابوری۵۰۶۴ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۸۵ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

حال‌وهوا

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

حکیم نزاری قهستانی

ز می توبه کردم ز مستی نکردم

شمارهٔ ۸۲۴

نگفتم دگر گرد مستان نگردم

حکیم نزاری قهستانی

شبان تا به سحر گرد شهر می گردم

شمارهٔ ۸۲۵

کسی نکرد ازین بی خودی که من کردم

حکیم نزاری قهستانی

منم که قبلۀ جان با جمالت آوردم

شمارهٔ ۸۲۶

همین که نام تو گفتند حالت آوردم

حکیم نزاری قهستانی

چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدم

شمارهٔ ۸۲۷

هر بار زنده باز به جانی دگر شدم

حکیم نزاری قهستانی

مرا که از تو میسر نمی شود یک دم

شمارهٔ ۸۲۸

دمی که بی تو برآید نه دم بود که ندم

حکیم نزاری قهستانی

شبانه دوش که تنها به کنج خود بودم

شمارهٔ ۸۲۹

ز هول صاعقه و بانگ رعد نغنودم

حکیم نزاری قهستانی

من همان مستم و شوریده کز اول بودم

شمارهٔ ۸۳۰

تا نبودم به تو مشغول معطل بودم

حکیم نزاری قهستانی

یک شبی تا روز با تو خلوتی می بایدم

شمارهٔ ۸۳۱

زین طرف میل است زان سو رغبتی می بایدم

حکیم نزاری قهستانی

باز رسیدم جمال دوست بدیدم

شمارهٔ ۸۳۲

وز لب شیرین او به کام رسیدم

حکیم نزاری قهستانی

هزار شکر که خود را امیدوار بدیدم

شمارهٔ ۸۳۳

شراب در سر و سر در کنار یار بدیدم

حکیم نزاری قهستانی

اندر دو کون جانا بی تو طرب ندیدم

شمارهٔ ۸۳۴

دیدم بسی عجایب چون تو عجب ندیدم

حکیم نزاری قهستانی

چه سودا راه زد دوشم همانا از جنون دیدم

شمارهٔ ۸۳۵

که اندر ظلمت شب آفتابی ره نمون دیدم

حکیم نزاری قهستانی

روزها شد که برفتی و به خدمت نرسیدم

شمارهٔ ۸۳۶

هیچ کافر مکشاد آن چه من از هجر کشیدم

حکیم نزاری قهستانی

ز بس مشقت و محنت که در سفر بکشیدم

شمارهٔ ۸۳۷

به جان رسیدم و در آرزوی دل نرسیدم

حکیم نزاری قهستانی

اگر وصال میسر شود دگر بارم

شمارهٔ ۸۳۸

فراق بیش فریبم دهد نپندارم

حکیم نزاری قهستانی

اگر دولت بود روزی به قوهستان دگر بارم

شمارهٔ ۸۳۹

کند بازم دگر هرگز سفر کردن نپندارم

حکیم نزاری قهستانی

بی تو خونابه به رخساره فرو می بارم

شمارهٔ ۸۴۰

مرغ و ماهی همه شب خفته و من بیدارم

حکیم نزاری قهستانی

ترا به جان و دل از جان و دل وفادارم

شمارهٔ ۸۴۱

که من خود از همه ملک جهان ترا دارم

حکیم نزاری قهستانی

ز عمرم چه حاصل چو یاری ندارم

شمارهٔ ۸۴۲

بمردم ز غم غم گساری ندارم

حکیم نزاری قهستانی

چرا چنین شب و روز انتظار می دارم

شمارهٔ ۸۴۳

که چشم مرحمتی زان نگار می دارم

حکیم نزاری قهستانی

در عشق تو از نوک قلم دود برآرم

شمارهٔ ۸۴۴

وز سینۀ چون کوره به دم دود برآرم

حکیم نزاری قهستانی

شب ها همه شب در انتظارم

شمارهٔ ۸۴۵

تا دوست نظر کند به کارم

حکیم نزاری قهستانی

که می برد ز رفیقان به دوستان خبرم

شمارهٔ ۸۴۶

که من چگونه به درد از جهان همی گذرم

حکیم نزاری قهستانی

آخر ای راحت جان جور تو تا چند برم

شمارهٔ ۸۴۷

وز پی وصل تو خوناب جگر چند خورم