گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
شمارهٔ ۱۵۵
نیک باشد که بدی بیش کنی
شمارهٔ ۱۵۶
شرمت بادا ز بی وفایی
شمارهٔ ۱۵۷
وقت نامد که روی بنمایی
شمارهٔ ۱۵۸
دریغت نیاید بهر کس نمایی
شمارهٔ ۱۵۹
بی هیچ جرم سایه ز ما برگرفته ای
شمارهٔ ۱۶۰
بازم ز کوی عافیت آواره کرده ای
شمارهٔ ۱
اندیشۀ خصمان چنان نیست مرا
شمارهٔ ۲
گه ساغر لاله بشکند باد صبا
شمارهٔ ۳
رمح تو ز لاف سرفرازست آنجا
شمارهٔ ۴
انگشت خیال بر دهانست آنجا
شمارهٔ ۵
وانجا که تو را پای سر من بادا
شمارهٔ ۶
شد سوز دلم زچشم پر نم پیدا
شمارهٔ ۷
بر چرخ بسوزم از نفس کوکب را
شمارهٔ ۸
پرداخته کردم از روان قالب را
شمارهٔ ۹
و آسوده دلی که خیره بگذاشت ترا
شمارهٔ ۱۰
دادم لقب انصاف ستمهای ترا
شمارهٔ ۱۱
وز بی شرمی پیش تو خندان گل را
شمارهٔ ۱۲
وآن غم که یکی بود هزارست مرا
شمارهٔ ۱۳
گلگونۀ رنگ چهره اشکست مرا
شمارهٔ ۱۴
سودای تو مغز استخوانست مرا
شمارهٔ ۱۵
نه جز غم عشق حاصلی هست مرا
شمارهٔ ۱۶
کآورد ز خویشتن بفریاد مرا
شمارهٔ ۱۷
بیهوده بباد داد ایام مرا
شمارهٔ ۱۸
وز تو نبرم ستیزۀ ایشان را